27-10-08

Awel hé...

Awel, ik zal u hier ne keer iets vertellen: Ik weet het allemaal nie meer. Vrouwen zonder issues zijn zeldzaam, ok, met dat feit kan ik gerust nog leven... Maar waarom moet het bij mij bij de laatste exemplaren toch altijd regelrecht mislopen? Waarom altijd gezever? Nu ging het allemaal zo mooi en zo snel -wat ik van Gepatenteerde Eeuwige Twijfelaar Bevertje a.k.a. De Onzekerheid Zelve helemáál al niet kon zeggen- dat ik vrees dat het deze keer allemaal wat té snel is gegaan. Neen, Cupido had geen pijl in onze harten geschoten. Hij had nl. geen pijlen meer op zak en had dan maar met zijn zatte botten (oja, Cupido zit al eens graag aan de Jägermeister) een flinke jerrycan naft op mij en Picasa* gekapt. En het geheel met zijn stekske van Swedish Match aangestoken en de boel in de fik gestoken. Hevige passie en vuur en liefde die oplaaide. En al bijna even vlug aan het uitdoven is nu. Of het ís misschien al zo ver intussen. Vrees ik. Ik weet het zelf niet meer.

 

*=Jajajaja, ik heb uiteindelijk een blogland-pseudoniem voor haar gevonden. And to the geeks: ja het heeft met die fotosoftware van Google iets te maken: we hebben nl. eens gezellig samen foto's zitten bewerken ooit. Interessant hé? Not!!!...

30-06-08

Een beetje "zeuren"

Nee en dan niet zeuren zoals het in De Dikke staat, maar dan eerder op zijn Vlaamsch, noem het voor mijn part bedriegen, liegen... Een beetje de gek houden met. Met wie of wat? Met mijn lezers, jullie. In welke zin? Gewoon, omdat ik er zin in heb: antwoorden op de reacties die ik op m'n vorige schrijfsel kreeg. En dit in de vorm van een nieuw gekriebel. Dus ik zeur eigelijk. Ik schrijf niet echt iets. Ik ben al enkele lijntjes aan het vol schrijven met ronddepotdraaitoestanden. Kwestie van weer een nieuwe stijl uit te vinden na de zet-u-eens-samen-in-de-zetel-met-een-bende-bugeltjes -stijl en de wist-je-dat? -stijl. Er is ook een heel klein beetje een achterliggende reden. Electrazeepbel en Belgabrol proberen nl. Cijferkes te bedriegen. En hij laat niet met zich sollen. De markt ligt open, providers genoeg. De ene is al buiten gevlogen bij mij, de andere volgt nog. En ach, waarom draai ik hier eigelijk nog meer rond de pot? De echte reden was in feite eerder iets helemaal anders. Niet dat ik bedrogen ben of bedrogen heb. Neen, maar ik heb wel een beetje met teleurstellingen te maken. Ik ben teleurgesteld geweest gisteren door haar, en als ik haar dat met zoveel woorden duidelijk maakte bleek volgens haar dat ik haar afgelopen vrijdag ook teleurgesteld had. En ik wíst het helemaal niet... Genuine! I mean, ik aanbíd haar bijna, dus zou ik het dan ooit bedoelen om haar teleur te stellen? Nee toch?! Al bij al hebben we (= ik en het überprachtige superengeltje) het wel grotendeels kunnen uitpraten, maar dit lag toch nog een beetje op mijn alcoholverwerkings... euh lever. En de nood om weer meer te komen bloggen is er nu ook weer een beetje meer om eerlijk te zijn. Gewoon om alles kwijt te kunnen. (Zoals de nu nog overblijvende frustratie van "waarom zégt ze het mij dan vrijdag niet direct als ik haar dan toch teleurstel? of waarom bélt ze mij dan niet als ze gedaan heeft met werken? of moet ik thuis zitten wachten zoals een schoothondje en niet bij mijn maten eens langsgaan...") En ach ja, ook een beetje bij gebrek aan een beste vriendin die morgen pas terugkomt uit haar lange verlof.

Maar goed. Reacties op reacties van lezers dussss... @ :

  • Saartje (a.k.a. Sara van Présence) :  Goh, dat van die Titanic was misschien wel met véél opzet. Gewoon als trigger om de tranen eens in gang te krijgen. Om mij eens goed uit te huilen ofzo... En als dat niet zo was: inderdaad, stom stom stom van mij :-)
    Die grote Up? Die komt wel. Ik geloof er alvast in. Als dat geen mooi begin is!
  • Chaoot : Écht? Vertel mij eens wat er zo schattig aan is? Ik moet nl. dezer dagen mijn schattigheid beginnen uitspelen, weet je wel... *grijns*
  • Sterrekes : Ha 't zal wel zijn! Al moest ik die dubbel gewapende betonnen muur met een fucking tandenstoker afbreken! Mercikes! Ik waardeer het zo neig! Ook mercikes voor de msn- en sms-steun enzo! You DO make a difference in my life :-)
  • Trits : Huh? Ekspleen? Ik ben er nog altijd niet uit wat je hiermee zou bedoelen? En ik moet eerlijk bekennen... Ik en Sterrekes hebben zelfs híérover zitten gissen wat je ermee zou kunnen bedoelen. Zij had twee geniale denkrichtingen (die totaal niet op elkaar leken). Ikke nul. Maar ik heb wel twéé redenen om haar veronderstellingen geniaal te vinden hé ;-) Dus niet alleen omdat ze mijn maatje is.
  • Pegsken : Merciiiiiiii voor de moed die je mij geeft! Alle beetjes helpen, écht waar! Content voor mij? Waarom? Ik heb zoiets van "wacht daar nog efkes mee, áls er al iets van komt..." Of versta ik het verkeerd?

11-04-08

Overuren? Ónderuren zeker!

Ik ben weer niet goed bezig. Neen, geen dipsaus deze keer. Ik voel mij nogsteeds tiptop! Zo tiptop dat ik oorspronkelijk energie teveel had, en er zelfs óver had, en veel te veel te doen had 's avonds. Hierdoor kom ik tijd tekort, met als gevolg dat de avonden wel eens durven te kort zijn (en ik ze dan maar "verleng" tot één of twee uur 's nachts - terwijl de wekker om 5u afloopt!) en waaruit dan ook wel eens volgt dat ik mij overslaap. En da's niet goed. Vooral in de week als je dan te laat op het werk toekomt. Ik ben de voorbije twee weken (dus = tien werkdagen) zes (u leest het goed, 6!) keer te laat gekomen, waarvan vier "door de beugel kunnende" telaatkomingen, maar ook twee extreme gevallekes... Waaronder één keer om 10:20 arriveren op het werk terwijl ik meestal ergens tussen kwart vóór en kwart ná zeven toekom, om om 07:30 op't gemaksken te mogen - euh móéten beginnen. De eerste week kon ik dit nog met mijn meesterverleidingstechnieken (ahum!) en andere uitvluchten à la "ik heb de laten" (terwijl degene die dit moest controleren een week verlof had, haja!) afschepen... Maar deze laatste week - die GELUKKIG net achter de rug is - begon het een beetje op te vallen... Vandaag was ik om 06:40 op het werk. Ik heb nu wel de meeste scherven kunnen lijmen met diplomatie en met o.a. later door te werken... Maar het kwaad moest toch weer eens geschieden. Verdorie en ik wil het niet! Maar ik kán soms gewoon niet slapen 's avonds, en de lente laat mij (uiteindelijk!) nu eenmaal weer opleven! En die rotwekker.... Daar slaap ik soms gewoon lossendoor.

Is dit het lijden van een single? Iemand die met niemand rekening hoeft te houden? Iemand die nooit moet horen "kom we gaan al gaan slapen" (terwijl er dikwijls wel iets anders dan slapen bedoelt wordt **grinnik**). Iemand die niet voor een krijsende baby moet opstaan? Of voor iemand die -evenveel als hijzelf- zin heeft in een hete dampende welriekende koffie? Zodat hij ontbijt op bed kan brengen met alle plezier i.p.v. zichzelf er soms futloos uit te slépen? Of dat hij zélf soms wakker wordt van de geur van koffie of het gekietel van ega X?

Of ligt het toch allemaal aan die rotmatras die dringend aan vervanging toe is zodat ik misschien onbewust minder vast slaap, en dus niet uitgeslapen geraak? Of ben ik gewoon zo een extreem avondtype? Iemand die al maanden (of nee jaren!) zijn eigen natuur aan het negeren is en ondanks alles toch om tien na vijf opstaat (behalve de twee laatste weken en nog enkele uitzonderingen dan...) Iemand die er normaal gezien op een zaterdag niet voor de middag uitkan na een werkweek zónder vrijdagavond uit te gaan? En die dit de voorbije twee maand wél enkele keren gekund heeft aangezien hij in de natuur op jacht ging met zijn geliefde fototoestel in de aanslag en samen met één van zijn beste maten? Iemand die een raar postje in elkaar aan het boksen is vanavond en niks anders doet dan lastige vragen stellen? Iemand die zijn parketvloer al meer dan een uur moest gedweild hebben en intussen op bezoek bij zijn moeder moest zijn?

En zo kan ik nog eventjes doorgaan. Kan. Ik ga het echter niet doen Knipoog

02-02-08

Blut... maar 't leven is mooi! (zolang er zon, muziek en kinderen zijn!)

Ik háát het om het te zeggen, en haat het nog meer om het te ondervinden dat het de realiteit is, maar ik ben blut, sta "flink" in't rood, kortom: mijn centen zijn op, en van mijn drie spaarboekskes en dat beetje aandelen en Krugerranden (a.k.a. Mijn Goudvoorraad) blijf ik sowieso af, tenminste als het niet echt nódig is, als het niet voor een noodgeval is ofzo. En ziet da'k mijn getrouwheidspremie enzo kwijt ben, wahahah... Belachelijk, ik weet het, de rente om in't rood te gaan is percentueel pakken hoger, uiteraard. (Ik citeer: de grootste dieven zijn banken en verzekeringsmaatschappijen! En ja, ik moet de persoon die dit ooit zei wel gelijk geven. De laatste twee decennia (of is het minder?) zie je dan ook dat elke bank verzekeringen aanbiedt en omgekeerd... Ironie, ô ironie...) Maar dan nog, zuiver uit principe blijf ik van mijn appeltjes voor de dorst gewoon AF. Mijn eigen fout (dat ik blut ben) is het nu wel totaal niet. Ik heb genoeg geld tegoed van iemand - maar daar ga ik het hier nu niet over hebben. Maar voorlopig blijf ik blut, en ik verwacht maandag pas mijn pré voor mijn bloed, zweet en tranen die ik in januari de volle acht uur per werkdag heb mogen afleveren.

En mijn beste maten mij intussen maar vollenbak zitten gretig maken om mee te gaan naar Aalst carnaval morgen... Tot met soms héél aanlokkelijke argumenten: "alé jong, der zullen wel genoeg zatte meiskes rondlopen waar da ge van kunt profiteren!!!!" - juist ja. Volwassen reactie, hé? ^o) Maar ach, zo ken ik hem wel. En da's dan de oudste van Onze Bende. Hij zit als enige van de bende al op tram drie. But nobody's perfect. En 't is en blijft mijnen besten (mannelijke) maat zonder meer. Maar ach, langs ne kant, waarom niet hé?!? Een serieus, gewoon, deftig, normáál meiske vinden (die mij ook nog eens kan boeien en tenminste over een even hoog IQ beschikt, van mijn lijf niet kan blijven en mij gewoonweg onvoorwaardelijk graag ziet (en ik háár, uiteraard!) - en liefst nog een schoontje met diamanten pretoogjes en niet al te veel issues ook, éventuéél met een dikke BMW 6-reeks onder haar gat en met genoeg poen om het beestje van voldoende voedsel met octaangehalte 98 te kunnen voorzien) is tóch onbegonnen werk. (op uitzondering van de exemplaren waar een spreekwoordelijke hoek af is, of om het in 't algemeen te omschrijven: ofwel had ik interesse en zij niet, ofwel omgekeerd, da's ook meer dan genoeg het geval geweest) Echt actief zoeken heb ik toch bijna helemaal afgezworen, maar iemand out of the blue tegen 't lijf lopen waar het direct mee klikt zit er blijkbaar ook niet in. (Sorry voor wie er zo niet over denkt: maar "elkaar eerst leren kennen" vind ik zever, als het van in het begin niet tenmínste een béétje klikt dan hoeft het voor mij niet meer. Alweer een reden om datingsites af te zweren. Of 't zou moeten zijn dat er iemand opzit die een blind date aandurft... - niet dus) Niet dat ik er wakker van lig of er mij zorgen over maak, verre van. Ik zei het al, het dipje is nu eenmaal óver en de zon schijnt op mijn gezicht terwijl ik hier achter mijn pc'tje zit te tokkelen, 't leven is te mooi om hierover te zitten piekeren.

Maar godver, ik ben intussen toch maar lekker greitig gemaukt (@ my best friend: "BASTARD!!") en wil dus morgen mee. Crap, en ik heb voor maandag géén verlof genomen. En áls ik meega ga ik nooit rond een deftig uur thuis zijn en er maandag niet uitkunnen (of misschien in een Aalsterse goot liggen slapen/braken) of ga ik weinig productief en heel erg zombieachtig zijn op het werk. En daar heb ik nu ook eens geen zin in, ik word nu eenmaal OUD. En bij het uithalen van dat soort manoeuvres (lees: varkensstreken) voel ik mijn ouderdom wel al eens toeslaan...  In mijn gloriejaren (alles tussen 17 en 22 ongeveer) was ik gewoon een VUILBAK, of het nu korte drank (voor de kaaskoppen onder ons: sterke drank) of eten was....... Da's nu dus al véél minder. (en nu allemaal meezingen! : "en de pompbak, de pompbak, de pompbak is kapot... en den ouwen is versleten en de nieven is kapot!") En zin om op een ander zijn kap te zuipen heb ik ook al niet. Mijn principes staan weer eens in de weg.

Ik haat dilemma's! Maar het zal wellicht toch sowieso thuisblijven worden. En ik haat afhankelijkheid. En ik haat het dat ik mij al twee jaar verloren spaar en tóch -voor de tweede keer sinds ik (al even lang) alleen woon al- voor voldongen feiten word gezet en al iets meer dan een week veel te diep in't rood zit. Maar verder schijnt de zon nog op mijn gezicht, geniet ik van de vriendschappen die ik heb, ik geniet mij terpletter van de muziek die hier op de achtergrond speelt, ik ben nog gezond, er zijn mensen die mij graag hebben, en ik ga straks mijn atletisch lijf nog eens een beurt van vijf kilometer geven, en daarna een heerlijk stomend heet ontspannend badje van een half uur ofzo nemen. Het leven is gewoonweg te mooi. En de frustraties zijn er weer eens afgeblogt en we kunnen er wel weer tegenaan. Dus please, hoe lief sommige lezers ook zijn, en hoe zwaar ik het soms écht kan nodig hebben én kan waarderen, please, deze keer geen troostende reacties, ik heb ze niet nodig nu Cool

Reacties in't algemeen daarentegen...... Laat maar komen! Erop teren doe ik!! Smile 

28-12-07

de evolutietheorie versus TETTEN

Ik ga sowieso, zondermeer, onvermijdelijk en d'office - al dan niet achter 't gat (of eventueel slechts in gedachten) - negatieve commentaar krijgen, daar teer ik zelfs een beetje op, hoewel hetgeen waarover dit postje gaat voor mij verre van provocatie is! Iedere open-minded, gezonde en normale vent die er tenminste voor úítkomt geeft het onmiddelijk toe: de mammae van een vrouw, de eeuwige fascinatie der venten, kortom: TETTEN! Onlangs is er nog wetenschappelijk bewezen dat het regelmatig aanschouwen van loezen de levensduur verlengt (ik ga alvast minstens 173 worden!). De bakermat van onze beschaving is aan tieten te danken, van de moederborst - wij die als kind er allemaal van toeterden alsof het piña coladas op Waikiki Beach waren - tot zuivel in’t algemeen die één van de twee grote bouwstenen van de landbouw is (de andere is het telen van groenten en meerbepaald granen, dit ook even gezegd zijnde voor de mensen die het zich moesten afvragen), die tenslotte ook uit uiers kwam… Maar dan die van koeien, geiten,… Ok, iets minder aantrekkelijk om naar te kijken moet ik toegeven… En was er nooit geen landbouw geweest dan zat ik hier nu niet te typen, maar misschien twee stenen tegen elkaar te kletsen om te proberen bloggen… En inderdaad, ik ben ook zwaar aan het afwijken van dit o zo aantrekkelijke deel van de vrouwen. Tetten dus. Ze hebben mij vandaag overvallen, bijna letterlijk. Er is geen kat aanwezig op het werk, het is kalm dat het niet te doen is, maar wie is er uitgerekend op zo’n moment wél? Enkele lieftallige dames met een voorgevel waar je niet naast kan kijken. Om zot te worden. Ne mens begint op een leeftijd te komen waar hij wil settle’en, stiekem begint uit te kijken naar een normaal, lief, braaf, trouw, kortom goed vrouwke, maar nee, de natuur moet weer eens de spelbreker van dienst spelen. The beast within moet weer eens wakker gemaakt worden. Nu, die beast slaat niet op het varken en de eventuele varkensstreken van vroeger, maar eerder gewoon op de gewone aantrekkingskracht dat een vrouw (en voorgevels) kunnen hebben op een vent,….. zoals ik. Het beestje denkt op zo’n moment quasi enkel aan paren… Maar bon, op het werk is het al bij al nog goed afgelopen. Saved by the bell heet dat dan, want ik kreeg plots weer verschillende telefoonoproepen en moest weer verder doen met mijn gebruikelijke werk. Tegen dat ik naar huis ging enkele uren later was er van de dames met de zwiebeln alweer niks te bespeuren. Gelukkig misschien. Maar toeval of niet, eens thuis toegekomen krijg ik het zoveelste mailtje van een maat met een link naar een youtube filmpje erin… De evolutietheorie in… rara… TETTEN uitgedrukt, aargh, en ik heb nu al zo een zwaar tekort aan… ach, laat maar! ;-)

 

21-12-07

open briefje aan alle dames van de planeet Aarde

Leedies,

Ik heb vandaag op de radio tijdens het naar huis toe file-rijden (of nee, zeg maar kruipen) het zoveelste reclaampje van Mobistar gehoord waarin ze weereens proclameren dat men de meest bizarre woorden zomaar per sms kan sturen aangezien ze tóch zoveel gratis sms'jes weggeven... In dit specifieke reclameboodschapje kwamen er drie woordjes voor: parodie, love-handles, en nog een woord dat mij momenteel ontsnapt, maar tóch totaal irrelevant is. Ik wou het hier nl. enkel over de zogenaamde love-handles hebben!
Toevallig óók vandaag ben ik iemand tegen het lijf gelopen (in de meest figuurlijke betekenis dan) die ik in geen máánden meer gezien had. Het was een dame waarvan iedere gelijkgezinde, openlijke én eerlijke vent net zoals mij moest gedacht hebben "damn die heeft wel lekkere love-handles". Het vrouwmens in kwestie was verre van dik, maar ze had zo een écht mooi speklaagje. Natúúrlijk denkt iedere vent er zo niet over, er zijn er altijd die liever een spaghettistengel hebben, en echt díkke mensen vind ik nu ook niet zo mooi, MAAR één ding is zeker: ik vind dat ze er na al die maanden niet mooier is op geworden, intégendeel. Ik durf wedden dat ze meer dan tien kilo is afgevallen... En dat op wellicht nog geen half jaar tijd (gezond is anders hé... zo rap seg, damn!). En dus heeft ze ook geen handles meer... Nee... Die mooie handles waren verdwenen, en het schattige gezichtje van weleer had ook een ware metamorfose ondergaan die ik liever niet had gezien. Maar het mocht niet baten, ik ga er mij helemaal niet mee moeien. Moraal van het verhaal:
Aan alle dames, in het bijzonder aan alle dames die vollenbak aan het vermageren slagen te pas en te onpas... En nog méér in het bijzonder aan alle (al dan niet wannabe-) anorexia-gevallen: Denk hier eerst eens héél eventjes aan. Overdrijf er niet mee met dat vermageren. Er zijn echt venten die naar het innerlijke kijken. Is het niet naar het karakter of het hart, dan tenminste toch naar het verstand.
Én er zijn er even goed die graag hunne pak hebben ook!
Voilà, 't is er uit!

Doordenkertje?