11-04-08

Overuren? Ónderuren zeker!

Ik ben weer niet goed bezig. Neen, geen dipsaus deze keer. Ik voel mij nogsteeds tiptop! Zo tiptop dat ik oorspronkelijk energie teveel had, en er zelfs óver had, en veel te veel te doen had 's avonds. Hierdoor kom ik tijd tekort, met als gevolg dat de avonden wel eens durven te kort zijn (en ik ze dan maar "verleng" tot één of twee uur 's nachts - terwijl de wekker om 5u afloopt!) en waaruit dan ook wel eens volgt dat ik mij overslaap. En da's niet goed. Vooral in de week als je dan te laat op het werk toekomt. Ik ben de voorbije twee weken (dus = tien werkdagen) zes (u leest het goed, 6!) keer te laat gekomen, waarvan vier "door de beugel kunnende" telaatkomingen, maar ook twee extreme gevallekes... Waaronder één keer om 10:20 arriveren op het werk terwijl ik meestal ergens tussen kwart vóór en kwart ná zeven toekom, om om 07:30 op't gemaksken te mogen - euh móéten beginnen. De eerste week kon ik dit nog met mijn meesterverleidingstechnieken (ahum!) en andere uitvluchten à la "ik heb de laten" (terwijl degene die dit moest controleren een week verlof had, haja!) afschepen... Maar deze laatste week - die GELUKKIG net achter de rug is - begon het een beetje op te vallen... Vandaag was ik om 06:40 op het werk. Ik heb nu wel de meeste scherven kunnen lijmen met diplomatie en met o.a. later door te werken... Maar het kwaad moest toch weer eens geschieden. Verdorie en ik wil het niet! Maar ik kán soms gewoon niet slapen 's avonds, en de lente laat mij (uiteindelijk!) nu eenmaal weer opleven! En die rotwekker.... Daar slaap ik soms gewoon lossendoor.

Is dit het lijden van een single? Iemand die met niemand rekening hoeft te houden? Iemand die nooit moet horen "kom we gaan al gaan slapen" (terwijl er dikwijls wel iets anders dan slapen bedoelt wordt **grinnik**). Iemand die niet voor een krijsende baby moet opstaan? Of voor iemand die -evenveel als hijzelf- zin heeft in een hete dampende welriekende koffie? Zodat hij ontbijt op bed kan brengen met alle plezier i.p.v. zichzelf er soms futloos uit te slépen? Of dat hij zélf soms wakker wordt van de geur van koffie of het gekietel van ega X?

Of ligt het toch allemaal aan die rotmatras die dringend aan vervanging toe is zodat ik misschien onbewust minder vast slaap, en dus niet uitgeslapen geraak? Of ben ik gewoon zo een extreem avondtype? Iemand die al maanden (of nee jaren!) zijn eigen natuur aan het negeren is en ondanks alles toch om tien na vijf opstaat (behalve de twee laatste weken en nog enkele uitzonderingen dan...) Iemand die er normaal gezien op een zaterdag niet voor de middag uitkan na een werkweek zónder vrijdagavond uit te gaan? En die dit de voorbije twee maand wél enkele keren gekund heeft aangezien hij in de natuur op jacht ging met zijn geliefde fototoestel in de aanslag en samen met één van zijn beste maten? Iemand die een raar postje in elkaar aan het boksen is vanavond en niks anders doet dan lastige vragen stellen? Iemand die zijn parketvloer al meer dan een uur moest gedweild hebben en intussen op bezoek bij zijn moeder moest zijn?

En zo kan ik nog eventjes doorgaan. Kan. Ik ga het echter niet doen Knipoog

17-02-08

Not crying... yet confused...

Neen, deze keer niet enkel een liedjestekst of een kort filmpje voor de flapuit-critici die denken dat ik toch alleen maar liedjes post als ik geen inspiratie heb, of die denken dat die liedjes geen betekenis kunnen hebben. Er staan wel degelijk schrijfsels onderaan. Maar eerst dus het bijhorende en zeer toepasselijke liedje:

Crying 

 Roy Orbison

I was all right for a while
I could smile for a while
but I saw you last night
You held my hand so tight
as you stopped to say hello
oh you wished me well,
You couldn't tell that
I've been crying over you,
Crying over you and you said "So long"
Left me standing all alone,
Alone and crying, crying, crying, crying
It's hard to understand

 

En we zijn intussen weer zo goed als een week verder. Het is toch al lang middernacht gepasseerd dus zeg maar een week geleden. Het Crying is er toen net niet (en nu nog altijd niet) van gekomen... Maar soms is het maar een kwestie van figuurlijk achter het hoekje te loeren, en crying staat klaar. Zondag ben ik nl. iemand tegen gekomen. She didn't hold my hand - zoals in het liedje. Maar ik ben er wel al een ganse week door van mijn melk. En nu pas wil ik mezelf geloven. Ik wou er vanavond om twaalf uur inkruipen maar toen moest er natuurlijk nog een film beginnen die ik toevallig schielijk nog wou zien ook. En daarna zou ik er zeker inkruipen en slapen. Yeah right: ik heb welgeteld vier minuten onder de wol gelegen (met dank aan Philips voor het sponsoren met een wekkerradio) en ik lag weer te piekeren. Dus ik ben van mijn melk en eindelijk heb ik het zelf helemaal door. Of de verdringing is eraf gevallen. But I'm not in love. Ofwel zit ik mijzelf iets wijs te maken. Ik wíl ook niet verliefd worden. Neeeeen, niet op haar. Niet weer. En anderzijds wou ik dat ik nog eens halsoverkop en op de meest naïeve manier verliefd werd. Iemand nieuw dan. Zonder nadenken, en zonder gevolgen die een mens achteraf (soms véél te veel) doen denken. Ik ben het beu om te denken. Ik ben het beu om acht uur per werkdag denkwerk te doen en ik mis soms het smerigste werk ooit. Ik ben het beu om na de werkdag weer te "moeten" denken, beu dat mijn moleke blijft draaien en piekeren als ik in mijn nestje kruip: het zijn tóch alleen maar vragen waar ik nooit een antwoord op lijk te vinden. Ofwel komen er per vraag twee nieuwe vragen in de plaats. Of meer! Man, man, man, die vragen kweken als konijnen op speed en viagra! Maar toch zit zij al een week weer enorm in de weg in mijn koppeke. Crying. Ik wou soms dat ik kón huilen. Crying... over you......

16-01-08

Nostalgie omtrent technologie...

Bij het ronddwalen in Blogland kwam ik weereens terecht op het blogje van
't Groot Vraagteken, meerbepaald op zijn recentste postje "Modellen"... Neen het gaat hier niet om van die omhooggevallen anorexiagevallen die kleren moeten poseren die eigelijk geen kleren zijn maar lapjes vod of doorkijktoestanden waarbij men spontaan begint te fronsen bij het horen van ...nieuwe wintercollectie... en men toch meestal gewoon rustig verderzapt. De modellen waarover hij het heeft zijn nl. gewoon gsm-modellen. En nee, die brave jongen is -net als ik- geen techneut (of zeg maar freak) die zit te posten over de nieuwste modelletjes, wees gerust. Intégendeel. Zijn postje is sowieso een aanrader om eens te lezen dus stel ik ook bij deze voor om het eens te proberen, en misschien best eerst voor je hier verderleest.

Ik begon na het lezen van zijn postje spontaan te pennen en ik kwam tot de vaststelling dat dit geen "gewone" (lees: "korte") reactie meer was die ik aan het schrijven was: "Ik ben 26, een jaartje jonger dus, en heb ook al een gsm-geschiedenis van toch wel negen jaar achter de rug... Over mijn aller-aller-allereerste model ga ik het niet hebben, dat was een (door mij scheefgeslagen) afgedankt model waar mijn vader het voor mij mee moest doen. De zware investering (wegens quasi geen inkomsten indertijd) van 500fr. voor de simkaart + 500 voor de eerste kredietoplading (ja want die eerste 500 kon je in die tijd namelijk niet opgebruiken!) was al erg genoeg, dus móést ik het wel scheefslagen, want iedereen in mijn klas had er al één. Ik kon en zou niet achterblijven. De antenne was afgebroken en hierdoor had ik máximum 1/4 bereik... Maar goed, ik ging het over deze Panasonic NIET hebben zei ik. Mijn allereerste zelfgekochte gsm was echt zalig: een Nokia 6250"

Jep, sluit de aanhalingstekens, knippen en plakken dacht ik toen. Dus bij deze...
Nu goed. 6250 dus. Mijn vrienden van de Russische Maffia (Sayphirke's Roesiskaja friendskis) hebben blijkbaar ook smaak als het op mobiele telefoons aankomt, want u, die de link reeds geopend heeft, ziet hier de linkse drie modellen waar ik vroeger altijd moest van watertanden: de Nokia 6250 (die ik uiteindelijk na veel gezaag bij mijn toenmalige werkgever heb gekregen, tot drie maal toe, want ook dié dingen breken), de Ericsson (waar is de tijd dat er nog geen joint-venture met Sony was!?) Sharkfin, en da geel schokvrij en spatwaterdicht Siemensken... Zeer minimalistisch die dingen, op gebied van functies vooral. Inderdaad geen kleurenscherm (bestond toen gelukkig nog niet). Zeker en vast zonder camera. Neen, van GPRS hadden we toen ook nog niet gehoord, laat staan de opvolger UMTS/3G. Maar die dingen hadden een ontvangst en een batterij (voor die tijd) om U tegen te zeggen. Ik hoor sommigen al denken huh..alsof er nu iets fout is met onze signaalsterkte ja duh, er stonden toen nog geen zendmasten om de vijf meter hé!! En die dingen waren robuust, ze waren enkel niet resistent tegen 20 à 23-jarige individuën à la Cijferkes. Als ik er nu zo één zou verkrijgen doe ik er misschien wel tien jaar mee... Mijn huidige Nokia 5140 (niet 5140i nee... nog de allereerste 5140 dus!) doe ik het deze maand toch ook al de volle 2,5 jaar... Terwijl die véél minder robuust in mekaar is gestoken. Ik heb er een beetje zitten op google'en (of hoe schrijf je dat) en er zijn blijkbaar al exemplaartjes die ze hebben zitten refurbish'en... O.a. te vinden op eBay... Ach ja, vroeger was het toch allemaal beter. Maar terug kunnen we tóch niet meer gaan.... Meer kan en wil ik er niet over zeggen. En ik begin mijn klopke te krijgen en ga eens vroeger gaan slapen!

09-01-08

Dikken Dennis uit Jurassic Park !!!! (en ja ik ben nog altijd KAPOT)

Al dat gewelddadig gedoe hier in blogland met hun stokjes en sticks all over the place doet mij aan een scène uit Jurassic Park denken (don't ask - behalve het woordje stick dan, je zal het wel zien)
Ik heb het altijd al een hilaaaaaaarische scène gevonden, bij deze ga ik ze dan ook met jullie delen aangezien ik nét iets té kapot ben om nog aan mijn stokje te beginnen (sorry Sterrekes!!!!!! xx) en dus nood aan een alternatief had, en omdat een mens zijn dagelijkse portie onzin, stierenstront en crap  in general "moet" neerpennen, niet?

OOoooja, we zijn kapot, we zijn weer gaan joggen vanavond, het ging ons al ietsje beter af, dat wel, maar we zijn toch nog kapot, we hebben namelijk ook een zwaar slaaptekort en we kruipen nu in ons bedje (we, wij, ons, onze,.... koninklijk meervoud hé Knipoog ...wilt zeggen da'k mij goed voel! Behalve de kapot dan...)

Bijhorende CIJFERKES (hehe) zijn de sporen op de dvd... voor de techneuten onder ons die er in geïnteresseert zijn... (ik alvast niet)

{14648}{14768}My glasses. I can afford more glasses! (dikken Dennis was dus zijn brilleke verloren)
{15431}{15548}You've got time. You can do it.|Do it. Come on, Dennis.
{15689}{15751}Hello. (dat was tegen de pekachtig-gif-spuwende dino die hij toen ontmoette....)
{15837}{15941}Yeah, that's nice. (beestje maakt geluiden) I've got to go.
{16173}{16209}Nice boy.
{16215}{16249}Nice boy.
{16255}{16308}Nice dinosaur.
{16314}{16392}Thought you were one of your big brothers.|You're not so bad.
{16398}{16488}What do you want? A little food?|Look at me. I just fell down a hill.
{16494}{16605}I'm soaking wet. I don't have any food.|I have nothing on me.
{16611}{16701}Go on. Play fetch?
{16716}{16782}Look, stick.
{16785}{16847}Look at stick.
{16853}{16935}Stick, stupid.|Fetch the stick, boy. Look at the stick.
{16941}{16995}You like the stick? Go on and get it.
{17001}{17069}No wonder you're extinct.
{17075}{17166}I'm gonna run you over|when I come back down.

tja, en beestje begreep blijkbaar iengliesj en viel aan, Dennis Nedry kermen en blind want beestje rochelde pek-gif-dinges in Dennis zijn oogskes - and they all lived hap...... nevermind, ik ben wellicht nog dronken van de jog-adrenaline. Slaapwel folks!

 met dank aan http://russian-subtitles.mysubtitles.org/

moraal van't verhaal: don't mess with a dilophosaurus, don't play fetch with them neither 

06-01-08

insomnia versus "jouw glimlach"

Om de fans te bekoren en om de stilte (en de slapeloosheid) te (proberen) verbreken en op verzoek van ons Luna'tje "zing desnoods ne keer e lieke"

... bij deze dus: e lieke !!

 

 

 

Algo en tu cara me fascina
Algo en tu cara me da vida
¿Sera tu sonrisa?
¿Sera tu sonrisa?
Algo en tu cara me fascina
Algo en tu cara me da vida
¿Sera tu sonrisa?
¿Sera tu sonrisa?


*****************


(Pequeña echate pa'ca)
CORO
En tu cara veo cosas que no debo de mirar
Tu sonrisa dulce y tierna no dejo de imaginar
No dejes de sonreir te lo pido por favor
Que esa sonrisa hemosa es la que quiero yo
CORO
Sonrie mi bonita no te pongas triste
Alegra tu mi vida y empieza a sonreirte
En mi mente imagino que estas a mi lado
Mientras mas sonries mas te digo te amo
CORO
(Tu sonrisa)Esa sonrisa es la que a mi me hechiza
(Tu sonrisa)Cuando tu sonries, la piel se me eriza
(Tu sonrisa)No te me pongas seria que me desanimas
(Tu sonrisa)Te ves como un angel con tu linda sonrisa
(Tu sonrisa)Tu sonrisa eh, mi sonrisa
(Tu sonrisa)Mi sonrisa eh, tu sonrisa
(Tu sonrisa)
Sonrie, sonrie, sonrie, sonrie que te quiero ver
Sonrie, sonrie, sonrie, sonrie que te ves muy bien 

 

Zou Cijferkes soms verliefd zijn??
Neih, maar hij kan gewoon dit liedje niet uit zijn koppeke krijgen, en "speciaal op verzoek" gaat hij het -bij deze- in Luna haar hoofd proberen steken nu sie ;-)