26-09-08

Ek skyn

Het blijft één van mijn favorieten van deze meesterlijke jongens. En dit liedje is meer dan ooit toepasselijk nu...

Behoeft geen verdere commentaar.

 

te vinnig, te veel
ek sal al my beloftes breek
as jy my net 'n kans kan gee
wie sal vir my liefde maak
wie sal vir my liefde maak
as die somer so lekker is
hoekom voel ek so fucked

 

ek skyn
ek's skynheilig
onder die straatlig
onder die maanlig
sê vir my as die rewolusie verby is

 

geliefdes - ons weet
'n hond sal altyd na sy braaksel toe terugkeer
moenie so verbaas wees nie
gooi net 'n bietjie vet op die vuur
twis-siek en melankolies

 

(koortjie)

 

ek bly verveeld
en my bene is seer
ek staan voor jou deur
en my kop klop

genade - onbeskryflik groot
ek is die hel in
bibber en beef die boerebedrieër
die wêreld gaan jou haat, my seun
as jy die waarheid praat
gaan hulle jou wil doodmaak

 

(koortjie)

 

ek bly verveeld
en my bene is seer
ek staan voor jou deur
en my kop klop


WOORDELYSIE :

 

vinnig = snel

y = ij

gee = geven

ek = ik

ek's = ek is = ik ben

= zeg

vir = voor (lett.) - in deze context: sê vir my = 'zeg "tegen" (teën) mij'

ons = wij (of ook 'ons', maar hier dus 'wij')

bietjie = beetje

bly = blijf, blijven (hier, ofwel ook "blij")

boere = boeren

Boere = Boeren (volk)

seun = zoon (hier: "m'n jongen")

hulle= zij (mv.)

25-06-08

Ik haat die ups & downs!

Al zijn de ups nog zo zalig... 100% tot hun recht komen doen ze tóch niet meer. Zuiver omdat die downs in het achterhoofd altijd wel wat blijven hangen. Nog liever één grote down. Mijn leven was ietwat aan het stabiliseren. En toen moest ze in mijn leven binnenwandelen. Met alle gevolgen vandien. Bibi is dus verliefd en dan is't weer allemaal om zeep. Zelfs de warmste zonnestraal heeft geen prozac-effect meer. Life's not fair. Eerlijkheid zoek. Melancholische vioolmuziek (want Titanic speelt op tv) op de achtergrond maakt het er ook niet beter op. Waaaaarom moeten sommige PRACHTvrouwen (en zelfs prachtig op 101 vlakken), súperschattige en lieve vrouwen, vrouwen-zonder-echte-cliché-issues (dat heet dan : rariteiten!) emotioneel kapót gemaakt worden door "venten" (lees: eikels, profiteurs,...) die het totáál -in de verste vérte zelfs nog niet- verdienen om die vrouwen nog maar met een plúím aan te raken? Of waarom kon ik haar niet ontmoeten toen ze nog zo puur en naïef was (en ik ook allicht, maar dat maakt hier niet of minder uit)? Ik zou ze sowieso met alle respect behandelen en overgieten van liefde. Waarom zijn haar knuffels zo aanhankelijk en de laatste knuffel van die twee zalige avonden nóg aanhankelijker? Die twee specifieke knuffels die een vertaling in lichaamstaal waren van de boodschap: "blijf bij mij vanavond en verlaat mij nooit"... Waarom toch? Zeg mij waarom? Ik wou nog iets zeggen maar kan het mij niet meer herinneren wegens emotionele crash op komst... Ik ga Titanic laten verder zinken en in mijn nest kruipen. Ach ja, om wakker te liggen allicht, but who cares...

17-02-08

Not crying... yet confused...

Neen, deze keer niet enkel een liedjestekst of een kort filmpje voor de flapuit-critici die denken dat ik toch alleen maar liedjes post als ik geen inspiratie heb, of die denken dat die liedjes geen betekenis kunnen hebben. Er staan wel degelijk schrijfsels onderaan. Maar eerst dus het bijhorende en zeer toepasselijke liedje:

Crying 

 Roy Orbison

I was all right for a while
I could smile for a while
but I saw you last night
You held my hand so tight
as you stopped to say hello
oh you wished me well,
You couldn't tell that
I've been crying over you,
Crying over you and you said "So long"
Left me standing all alone,
Alone and crying, crying, crying, crying
It's hard to understand

 

En we zijn intussen weer zo goed als een week verder. Het is toch al lang middernacht gepasseerd dus zeg maar een week geleden. Het Crying is er toen net niet (en nu nog altijd niet) van gekomen... Maar soms is het maar een kwestie van figuurlijk achter het hoekje te loeren, en crying staat klaar. Zondag ben ik nl. iemand tegen gekomen. She didn't hold my hand - zoals in het liedje. Maar ik ben er wel al een ganse week door van mijn melk. En nu pas wil ik mezelf geloven. Ik wou er vanavond om twaalf uur inkruipen maar toen moest er natuurlijk nog een film beginnen die ik toevallig schielijk nog wou zien ook. En daarna zou ik er zeker inkruipen en slapen. Yeah right: ik heb welgeteld vier minuten onder de wol gelegen (met dank aan Philips voor het sponsoren met een wekkerradio) en ik lag weer te piekeren. Dus ik ben van mijn melk en eindelijk heb ik het zelf helemaal door. Of de verdringing is eraf gevallen. But I'm not in love. Ofwel zit ik mijzelf iets wijs te maken. Ik wíl ook niet verliefd worden. Neeeeen, niet op haar. Niet weer. En anderzijds wou ik dat ik nog eens halsoverkop en op de meest naïeve manier verliefd werd. Iemand nieuw dan. Zonder nadenken, en zonder gevolgen die een mens achteraf (soms véél te veel) doen denken. Ik ben het beu om te denken. Ik ben het beu om acht uur per werkdag denkwerk te doen en ik mis soms het smerigste werk ooit. Ik ben het beu om na de werkdag weer te "moeten" denken, beu dat mijn moleke blijft draaien en piekeren als ik in mijn nestje kruip: het zijn tóch alleen maar vragen waar ik nooit een antwoord op lijk te vinden. Ofwel komen er per vraag twee nieuwe vragen in de plaats. Of meer! Man, man, man, die vragen kweken als konijnen op speed en viagra! Maar toch zit zij al een week weer enorm in de weg in mijn koppeke. Crying. Ik wou soms dat ik kón huilen. Crying... over you......