22-02-08

konijnenvoer

Wat doe je op een luie vrijdagmiddag waar je eens een welverdiend dagje recup hebt genomen? Op zo'n verlofdagje waar je de wekker om 9u zet i.p.v. §@£#*$% 05:10... Om vast te moeten stellen dat je alsnog op de snooze ligt te motten als zot tot zeker minstens elf uur... ("grr... zwijgt, gij vuil rotding, 'k heb congé!") Tja, ontbijten eerst zeker? Dat ben ik nu al een anderhalf uur aan het doen, supertraag, één beet om de vijf of tien minuten ofzo. En tussendoor Bloglandia afschuimen. En op een oud postje stoten (dat ik nog niet had gelezen) van oppergodin Nina, die blijkbaar nu ook plots nog een inspiratiebron blijkt te wezen. Meerbepaald haar postje Big Fat Nina. En dan nog met een supergeldige reden. Gisteren ben ik nog 'ns bij ons moeder langsgeweest. En zij heeft een weegschaal, ik dus niet. Dus je kan al raden in welke richting we zullen gaan...
Aarrrggh... Ik wil zon, jogweer. Want ooooja, dat joggen, 't is weer een week of twee geleden! Schandaaaalig, ik weet het. En ik blijk niet uit mijn winterse voedingsgewoonten te raken. Waarom moet ik trouwens winterse eetgewoontes hebben? We leven toch niet meer in grotten en onze kleren hebben toch ook al enige evolutie meegemaakt? En we zitten verdoeme 95% van de dag binnen met zo'n bekakt weer!!! Niet moeilijk dat er zoiets als een paleodieet bestaat, want bij deze is nogmaals bewezen dat we anatomisch nog geen ballen verandert zijn, waarom zou mijn lijf anders naar de grootste troep eerst snakken? You know, bugelkes enzo... *grijns* En zoute nootjes *nog-méér-grijns (beetje evil zelfs deze keer)*
Nog altijd een beetje winter dus. De dipjes vallen gelukkig al stukken beter mee. But still. Het wil maar niet echt lente worden, en ik haat het. En ik haat die *slik* ZES kilo die erbij zijn gekomen! En deze keer zijn het géén spieren. Zes kilo, en dat sinds... euhm.. eind oktober? Begin november? Oh boy, oh boy...

Ik ken iemand die straks gaat afzien... De volle vijf kilometer... Zonder enige rustpauze tussendoor en tegen 9km/u.... Als ie het nog kán...

02-02-08

Blut... maar 't leven is mooi! (zolang er zon, muziek en kinderen zijn!)

Ik háát het om het te zeggen, en haat het nog meer om het te ondervinden dat het de realiteit is, maar ik ben blut, sta "flink" in't rood, kortom: mijn centen zijn op, en van mijn drie spaarboekskes en dat beetje aandelen en Krugerranden (a.k.a. Mijn Goudvoorraad) blijf ik sowieso af, tenminste als het niet echt nódig is, als het niet voor een noodgeval is ofzo. En ziet da'k mijn getrouwheidspremie enzo kwijt ben, wahahah... Belachelijk, ik weet het, de rente om in't rood te gaan is percentueel pakken hoger, uiteraard. (Ik citeer: de grootste dieven zijn banken en verzekeringsmaatschappijen! En ja, ik moet de persoon die dit ooit zei wel gelijk geven. De laatste twee decennia (of is het minder?) zie je dan ook dat elke bank verzekeringen aanbiedt en omgekeerd... Ironie, ô ironie...) Maar dan nog, zuiver uit principe blijf ik van mijn appeltjes voor de dorst gewoon AF. Mijn eigen fout (dat ik blut ben) is het nu wel totaal niet. Ik heb genoeg geld tegoed van iemand - maar daar ga ik het hier nu niet over hebben. Maar voorlopig blijf ik blut, en ik verwacht maandag pas mijn pré voor mijn bloed, zweet en tranen die ik in januari de volle acht uur per werkdag heb mogen afleveren.

En mijn beste maten mij intussen maar vollenbak zitten gretig maken om mee te gaan naar Aalst carnaval morgen... Tot met soms héél aanlokkelijke argumenten: "alé jong, der zullen wel genoeg zatte meiskes rondlopen waar da ge van kunt profiteren!!!!" - juist ja. Volwassen reactie, hé? ^o) Maar ach, zo ken ik hem wel. En da's dan de oudste van Onze Bende. Hij zit als enige van de bende al op tram drie. But nobody's perfect. En 't is en blijft mijnen besten (mannelijke) maat zonder meer. Maar ach, langs ne kant, waarom niet hé?!? Een serieus, gewoon, deftig, normáál meiske vinden (die mij ook nog eens kan boeien en tenminste over een even hoog IQ beschikt, van mijn lijf niet kan blijven en mij gewoonweg onvoorwaardelijk graag ziet (en ik háár, uiteraard!) - en liefst nog een schoontje met diamanten pretoogjes en niet al te veel issues ook, éventuéél met een dikke BMW 6-reeks onder haar gat en met genoeg poen om het beestje van voldoende voedsel met octaangehalte 98 te kunnen voorzien) is tóch onbegonnen werk. (op uitzondering van de exemplaren waar een spreekwoordelijke hoek af is, of om het in 't algemeen te omschrijven: ofwel had ik interesse en zij niet, ofwel omgekeerd, da's ook meer dan genoeg het geval geweest) Echt actief zoeken heb ik toch bijna helemaal afgezworen, maar iemand out of the blue tegen 't lijf lopen waar het direct mee klikt zit er blijkbaar ook niet in. (Sorry voor wie er zo niet over denkt: maar "elkaar eerst leren kennen" vind ik zever, als het van in het begin niet tenmínste een béétje klikt dan hoeft het voor mij niet meer. Alweer een reden om datingsites af te zweren. Of 't zou moeten zijn dat er iemand opzit die een blind date aandurft... - niet dus) Niet dat ik er wakker van lig of er mij zorgen over maak, verre van. Ik zei het al, het dipje is nu eenmaal óver en de zon schijnt op mijn gezicht terwijl ik hier achter mijn pc'tje zit te tokkelen, 't leven is te mooi om hierover te zitten piekeren.

Maar godver, ik ben intussen toch maar lekker greitig gemaukt (@ my best friend: "BASTARD!!") en wil dus morgen mee. Crap, en ik heb voor maandag géén verlof genomen. En áls ik meega ga ik nooit rond een deftig uur thuis zijn en er maandag niet uitkunnen (of misschien in een Aalsterse goot liggen slapen/braken) of ga ik weinig productief en heel erg zombieachtig zijn op het werk. En daar heb ik nu ook eens geen zin in, ik word nu eenmaal OUD. En bij het uithalen van dat soort manoeuvres (lees: varkensstreken) voel ik mijn ouderdom wel al eens toeslaan...  In mijn gloriejaren (alles tussen 17 en 22 ongeveer) was ik gewoon een VUILBAK, of het nu korte drank (voor de kaaskoppen onder ons: sterke drank) of eten was....... Da's nu dus al véél minder. (en nu allemaal meezingen! : "en de pompbak, de pompbak, de pompbak is kapot... en den ouwen is versleten en de nieven is kapot!") En zin om op een ander zijn kap te zuipen heb ik ook al niet. Mijn principes staan weer eens in de weg.

Ik haat dilemma's! Maar het zal wellicht toch sowieso thuisblijven worden. En ik haat afhankelijkheid. En ik haat het dat ik mij al twee jaar verloren spaar en tóch -voor de tweede keer sinds ik (al even lang) alleen woon al- voor voldongen feiten word gezet en al iets meer dan een week veel te diep in't rood zit. Maar verder schijnt de zon nog op mijn gezicht, geniet ik van de vriendschappen die ik heb, ik geniet mij terpletter van de muziek die hier op de achtergrond speelt, ik ben nog gezond, er zijn mensen die mij graag hebben, en ik ga straks mijn atletisch lijf nog eens een beurt van vijf kilometer geven, en daarna een heerlijk stomend heet ontspannend badje van een half uur ofzo nemen. Het leven is gewoonweg te mooi. En de frustraties zijn er weer eens afgeblogt en we kunnen er wel weer tegenaan. Dus please, hoe lief sommige lezers ook zijn, en hoe zwaar ik het soms écht kan nodig hebben én kan waarderen, please, deze keer geen troostende reacties, ik heb ze niet nodig nu Cool

Reacties in't algemeen daarentegen...... Laat maar komen! Erop teren doe ik!! Smile 

08-01-08

kapot

Kapot ben ik, maar jah, mea culpa, mea maxima culpa... Ik ben al van eind november of begin december niet meer gaan joggen als ik het mij goed herinner... En vandaag was het mijn eerste keer weer... Véél te laat, maar uitéíndelijk is het er dan toch weer van gekomen. En ik zwéér u, beminde gelovigen: ik heb afgezien. Er is hier in de buurt een grote plas waar ik anders met gemak in één keer -zonder rusten dus- kon rondlopen. Nu deed het echt al pijn na één vierde van de omloop... Bij één dérde heb ik mij op een bankje moeten zetten om uit te blazen. Het gíng gewoon niet meer! Tjah, oefening baart kunst... En vooral: rust roest! Dat heb ik weereens bewezen... En morgen krijgen mijn slechte knietjes geen rust. Wat ik normaal gezien telkens deed toen ik ging joggen, al was het drie keer per week, maar nooit twee dagen na mekaar. Morgen niet dus. Weer afzien, zodat ik er zo snel mogelijk weer de routine inkrijg. Afzien of niet. Met alle Spartanen, maar niet met den dezen.
Bon,
zij die in hun kokend heet bad gaan zitten sterven (en gaan proberen bedaren) groeten u. Ave!