27-01-08

Rien ne va plus...

Neen het gaat niet meer. "Het bloggen?!" zegt u? Euhmmm, neen, ook dat niet. Óók ja. Ook... Het is een tikkeltje voorspelbaar als ik u zeg dat het bloggen niet meer lukt als gevolg van andere zaken die niet meer lukken? Allicht wel ja. "Wat gaat er dan nog allemaal niet, Cijferkes?" Niks gaat nog. Vanalles en nog wat... Of ik in een depressie zit? Dat nu ook weer niet. Geloof me, het kan véél erger. Been there, done that. Het "probleem" is dat ik mijn vorige blog naar de eeuwige jachtvelden heb gezonden omdat ik quasi had gezworen om er hier iets vrolijks van te maken, ik ging het leven door een roze bril bekijken. Optimistisch doen, dingen positief bekijken. Always look on the bright side of life. Et cetera.

Al het bovenstaande is uren geleden geschreven... En die "pauze die slechts een tiental minuutjes ging duren" heeft veel weg van mijn leven. Iets waar ik schik weinig tijd in te steken blijkt aan te slepen wegens velerlei redenen. Ofwel is de fut eruit. Ofwel zijn er plots "toevallig" andere zaken die mijn aandacht opeisen... Maar altijd wel iets anders. En omgekeerd ook. Niks loopt gesmeerd, niks gaat de gang zoals ik het wou hebben. Ik zie mijn leven voorbijflitsen, het verleden achtervolgt mij, de toekomst ziet er op verschillende vlakken alles behalve rooskleurig uit. En ik word er niet jonger op. Ik zie iedereen aan een écht leven beginnen. Ja, huisje-tuintje-vrouwtje-kindje-hondje.... enzovoorts. Jawel, ik moet toegeven dat ik in zekere zin "geïnspireerd" ben door het laatste postje van Sterrekes. Neen, laat ik niet hypocriet zijn. Het heeft niks met inspirátie te maken. Who am I fooling... Ik voel mij momenteel geen grammetje beter als dat zij haar de laatste tijd voelt. Meer nog, toen ik haar laatste postje als één van de eerste las. En dat ik het als één van de eerste las is zuiver toevallig, want ik was toen nog maar zo goed als net wakker en ik heb dit weekend blijkbaar een verhouding met mijn tv, radio... en pc. Mezelf opsluiten. Niet vooruit geraken. Geen kracht of energie of inspiratie of moed hebben. Zielig doen. Asociaal doen en niet meer bloggen. Quasi niks eten en mij ter pletter zuipen in melk en sojamelk en fruitsap. Om mij enkele uren later in een vreetbui te storten - in de grootste rotzooi eerst uiteraard. En in de week is het al niet veel beter. Mij te pletter werken om toch maar aan niks anders te moeten denken. Kalme momenten vervloeken omdat er dan niks te doen is. En dit terwijl ik er anders zo naar verlangen kan.

Maar anyway, hier kom ik weer aan bij het eerste stukkie tekst van het postje. Ik ging het positief houden, de blauwe achtergrond met witte lettertjes, de wolkjes, de zonsondergangen en andere mooie landschapsfoto's die ik zelf heb genomen... En de positieve ingesteldheid in het algemeen. Het lukt nu eventjes niet. Ik ga het zagen, neuten, kreften, zaniken... - noem maar op -  nogsteeds proberen laten voor wat het is. Maar nu lukt me dat eventjes niet. Goh, ik betrap mezelf erop dat ik stukkie heb geschreven i.p.v. stukje of stukske... Niet moeilijk, ik zit hier met mijn laatste ontdekking van Fokofpolisiekar die letterlijk al voor ongeveer de dertigste keer aan't afspelen moet zijn intussen. Niet enkel het postje van Sterrekes omschrijft perfect wat zij en ik nu voelen of moeten doorstaan, maar ook de fantastiese woorde van hierdie song wat deur my kop raas. Ja ik denk nu eenmaal soms in daai taal. Ek kan dit nie help nie. Ik ga hier ver afsluiten. Hopelijk krijg ik iet of wat van begrip voor mijn triestig gedoe hier. Ik wil wel nog één ding delen: de woorden die het meeste blijven hangen van het ganse liedje:

en die rooi branders breek
oor 'n swart strand van seer

De rode golven die inbeuken op mijn zwarte strand. Dit voel asof daai kêrels my hele fokken lewe kan omskryf...

Rien ne va plus. Ik zou moeten gaan slapen. Maar dat gaat ook blijkbaar (weereens) niet. En opstaan lukt ook al even slecht. En morgen is het weer om 05:10 dat die kutwekker afloopt dus ik heb niet veel keus... Dus ik ga stoppen met zagen en er uiteindelijk inkruipen. Cheers, en veel moed gewenst aan iedereen die dit meeleest en zich al even rot voelt!

16-01-08

Nostalgie omtrent technologie...

Bij het ronddwalen in Blogland kwam ik weereens terecht op het blogje van
't Groot Vraagteken, meerbepaald op zijn recentste postje "Modellen"... Neen het gaat hier niet om van die omhooggevallen anorexiagevallen die kleren moeten poseren die eigelijk geen kleren zijn maar lapjes vod of doorkijktoestanden waarbij men spontaan begint te fronsen bij het horen van ...nieuwe wintercollectie... en men toch meestal gewoon rustig verderzapt. De modellen waarover hij het heeft zijn nl. gewoon gsm-modellen. En nee, die brave jongen is -net als ik- geen techneut (of zeg maar freak) die zit te posten over de nieuwste modelletjes, wees gerust. Intégendeel. Zijn postje is sowieso een aanrader om eens te lezen dus stel ik ook bij deze voor om het eens te proberen, en misschien best eerst voor je hier verderleest.

Ik begon na het lezen van zijn postje spontaan te pennen en ik kwam tot de vaststelling dat dit geen "gewone" (lees: "korte") reactie meer was die ik aan het schrijven was: "Ik ben 26, een jaartje jonger dus, en heb ook al een gsm-geschiedenis van toch wel negen jaar achter de rug... Over mijn aller-aller-allereerste model ga ik het niet hebben, dat was een (door mij scheefgeslagen) afgedankt model waar mijn vader het voor mij mee moest doen. De zware investering (wegens quasi geen inkomsten indertijd) van 500fr. voor de simkaart + 500 voor de eerste kredietoplading (ja want die eerste 500 kon je in die tijd namelijk niet opgebruiken!) was al erg genoeg, dus móést ik het wel scheefslagen, want iedereen in mijn klas had er al één. Ik kon en zou niet achterblijven. De antenne was afgebroken en hierdoor had ik máximum 1/4 bereik... Maar goed, ik ging het over deze Panasonic NIET hebben zei ik. Mijn allereerste zelfgekochte gsm was echt zalig: een Nokia 6250"

Jep, sluit de aanhalingstekens, knippen en plakken dacht ik toen. Dus bij deze...
Nu goed. 6250 dus. Mijn vrienden van de Russische Maffia (Sayphirke's Roesiskaja friendskis) hebben blijkbaar ook smaak als het op mobiele telefoons aankomt, want u, die de link reeds geopend heeft, ziet hier de linkse drie modellen waar ik vroeger altijd moest van watertanden: de Nokia 6250 (die ik uiteindelijk na veel gezaag bij mijn toenmalige werkgever heb gekregen, tot drie maal toe, want ook dié dingen breken), de Ericsson (waar is de tijd dat er nog geen joint-venture met Sony was!?) Sharkfin, en da geel schokvrij en spatwaterdicht Siemensken... Zeer minimalistisch die dingen, op gebied van functies vooral. Inderdaad geen kleurenscherm (bestond toen gelukkig nog niet). Zeker en vast zonder camera. Neen, van GPRS hadden we toen ook nog niet gehoord, laat staan de opvolger UMTS/3G. Maar die dingen hadden een ontvangst en een batterij (voor die tijd) om U tegen te zeggen. Ik hoor sommigen al denken huh..alsof er nu iets fout is met onze signaalsterkte ja duh, er stonden toen nog geen zendmasten om de vijf meter hé!! En die dingen waren robuust, ze waren enkel niet resistent tegen 20 à 23-jarige individuën à la Cijferkes. Als ik er nu zo één zou verkrijgen doe ik er misschien wel tien jaar mee... Mijn huidige Nokia 5140 (niet 5140i nee... nog de allereerste 5140 dus!) doe ik het deze maand toch ook al de volle 2,5 jaar... Terwijl die véél minder robuust in mekaar is gestoken. Ik heb er een beetje zitten op google'en (of hoe schrijf je dat) en er zijn blijkbaar al exemplaartjes die ze hebben zitten refurbish'en... O.a. te vinden op eBay... Ach ja, vroeger was het toch allemaal beter. Maar terug kunnen we tóch niet meer gaan.... Meer kan en wil ik er niet over zeggen. En ik begin mijn klopke te krijgen en ga eens vroeger gaan slapen!

09-01-08

Dikken Dennis uit Jurassic Park !!!! (en ja ik ben nog altijd KAPOT)

Al dat gewelddadig gedoe hier in blogland met hun stokjes en sticks all over the place doet mij aan een scène uit Jurassic Park denken (don't ask - behalve het woordje stick dan, je zal het wel zien)
Ik heb het altijd al een hilaaaaaaarische scène gevonden, bij deze ga ik ze dan ook met jullie delen aangezien ik nét iets té kapot ben om nog aan mijn stokje te beginnen (sorry Sterrekes!!!!!! xx) en dus nood aan een alternatief had, en omdat een mens zijn dagelijkse portie onzin, stierenstront en crap  in general "moet" neerpennen, niet?

OOoooja, we zijn kapot, we zijn weer gaan joggen vanavond, het ging ons al ietsje beter af, dat wel, maar we zijn toch nog kapot, we hebben namelijk ook een zwaar slaaptekort en we kruipen nu in ons bedje (we, wij, ons, onze,.... koninklijk meervoud hé Knipoog ...wilt zeggen da'k mij goed voel! Behalve de kapot dan...)

Bijhorende CIJFERKES (hehe) zijn de sporen op de dvd... voor de techneuten onder ons die er in geïnteresseert zijn... (ik alvast niet)

{14648}{14768}My glasses. I can afford more glasses! (dikken Dennis was dus zijn brilleke verloren)
{15431}{15548}You've got time. You can do it.|Do it. Come on, Dennis.
{15689}{15751}Hello. (dat was tegen de pekachtig-gif-spuwende dino die hij toen ontmoette....)
{15837}{15941}Yeah, that's nice. (beestje maakt geluiden) I've got to go.
{16173}{16209}Nice boy.
{16215}{16249}Nice boy.
{16255}{16308}Nice dinosaur.
{16314}{16392}Thought you were one of your big brothers.|You're not so bad.
{16398}{16488}What do you want? A little food?|Look at me. I just fell down a hill.
{16494}{16605}I'm soaking wet. I don't have any food.|I have nothing on me.
{16611}{16701}Go on. Play fetch?
{16716}{16782}Look, stick.
{16785}{16847}Look at stick.
{16853}{16935}Stick, stupid.|Fetch the stick, boy. Look at the stick.
{16941}{16995}You like the stick? Go on and get it.
{17001}{17069}No wonder you're extinct.
{17075}{17166}I'm gonna run you over|when I come back down.

tja, en beestje begreep blijkbaar iengliesj en viel aan, Dennis Nedry kermen en blind want beestje rochelde pek-gif-dinges in Dennis zijn oogskes - and they all lived hap...... nevermind, ik ben wellicht nog dronken van de jog-adrenaline. Slaapwel folks!

 met dank aan http://russian-subtitles.mysubtitles.org/

moraal van't verhaal: don't mess with a dilophosaurus, don't play fetch with them neither 

06-01-08

insomnia versus "jouw glimlach"

Om de fans te bekoren en om de stilte (en de slapeloosheid) te (proberen) verbreken en op verzoek van ons Luna'tje "zing desnoods ne keer e lieke"

... bij deze dus: e lieke !!

 

 

 

Algo en tu cara me fascina
Algo en tu cara me da vida
¿Sera tu sonrisa?
¿Sera tu sonrisa?
Algo en tu cara me fascina
Algo en tu cara me da vida
¿Sera tu sonrisa?
¿Sera tu sonrisa?


*****************


(Pequeña echate pa'ca)
CORO
En tu cara veo cosas que no debo de mirar
Tu sonrisa dulce y tierna no dejo de imaginar
No dejes de sonreir te lo pido por favor
Que esa sonrisa hemosa es la que quiero yo
CORO
Sonrie mi bonita no te pongas triste
Alegra tu mi vida y empieza a sonreirte
En mi mente imagino que estas a mi lado
Mientras mas sonries mas te digo te amo
CORO
(Tu sonrisa)Esa sonrisa es la que a mi me hechiza
(Tu sonrisa)Cuando tu sonries, la piel se me eriza
(Tu sonrisa)No te me pongas seria que me desanimas
(Tu sonrisa)Te ves como un angel con tu linda sonrisa
(Tu sonrisa)Tu sonrisa eh, mi sonrisa
(Tu sonrisa)Mi sonrisa eh, tu sonrisa
(Tu sonrisa)
Sonrie, sonrie, sonrie, sonrie que te quiero ver
Sonrie, sonrie, sonrie, sonrie que te ves muy bien 

 

Zou Cijferkes soms verliefd zijn??
Neih, maar hij kan gewoon dit liedje niet uit zijn koppeke krijgen, en "speciaal op verzoek" gaat hij het -bij deze- in Luna haar hoofd proberen steken nu sie ;-)