30-06-08

Een beetje "zeuren"

Nee en dan niet zeuren zoals het in De Dikke staat, maar dan eerder op zijn Vlaamsch, noem het voor mijn part bedriegen, liegen... Een beetje de gek houden met. Met wie of wat? Met mijn lezers, jullie. In welke zin? Gewoon, omdat ik er zin in heb: antwoorden op de reacties die ik op m'n vorige schrijfsel kreeg. En dit in de vorm van een nieuw gekriebel. Dus ik zeur eigelijk. Ik schrijf niet echt iets. Ik ben al enkele lijntjes aan het vol schrijven met ronddepotdraaitoestanden. Kwestie van weer een nieuwe stijl uit te vinden na de zet-u-eens-samen-in-de-zetel-met-een-bende-bugeltjes -stijl en de wist-je-dat? -stijl. Er is ook een heel klein beetje een achterliggende reden. Electrazeepbel en Belgabrol proberen nl. Cijferkes te bedriegen. En hij laat niet met zich sollen. De markt ligt open, providers genoeg. De ene is al buiten gevlogen bij mij, de andere volgt nog. En ach, waarom draai ik hier eigelijk nog meer rond de pot? De echte reden was in feite eerder iets helemaal anders. Niet dat ik bedrogen ben of bedrogen heb. Neen, maar ik heb wel een beetje met teleurstellingen te maken. Ik ben teleurgesteld geweest gisteren door haar, en als ik haar dat met zoveel woorden duidelijk maakte bleek volgens haar dat ik haar afgelopen vrijdag ook teleurgesteld had. En ik wíst het helemaal niet... Genuine! I mean, ik aanbíd haar bijna, dus zou ik het dan ooit bedoelen om haar teleur te stellen? Nee toch?! Al bij al hebben we (= ik en het überprachtige superengeltje) het wel grotendeels kunnen uitpraten, maar dit lag toch nog een beetje op mijn alcoholverwerkings... euh lever. En de nood om weer meer te komen bloggen is er nu ook weer een beetje meer om eerlijk te zijn. Gewoon om alles kwijt te kunnen. (Zoals de nu nog overblijvende frustratie van "waarom zégt ze het mij dan vrijdag niet direct als ik haar dan toch teleurstel? of waarom bélt ze mij dan niet als ze gedaan heeft met werken? of moet ik thuis zitten wachten zoals een schoothondje en niet bij mijn maten eens langsgaan...") En ach ja, ook een beetje bij gebrek aan een beste vriendin die morgen pas terugkomt uit haar lange verlof.

Maar goed. Reacties op reacties van lezers dussss... @ :

  • Saartje (a.k.a. Sara van Présence) :  Goh, dat van die Titanic was misschien wel met véél opzet. Gewoon als trigger om de tranen eens in gang te krijgen. Om mij eens goed uit te huilen ofzo... En als dat niet zo was: inderdaad, stom stom stom van mij :-)
    Die grote Up? Die komt wel. Ik geloof er alvast in. Als dat geen mooi begin is!
  • Chaoot : Écht? Vertel mij eens wat er zo schattig aan is? Ik moet nl. dezer dagen mijn schattigheid beginnen uitspelen, weet je wel... *grijns*
  • Sterrekes : Ha 't zal wel zijn! Al moest ik die dubbel gewapende betonnen muur met een fucking tandenstoker afbreken! Mercikes! Ik waardeer het zo neig! Ook mercikes voor de msn- en sms-steun enzo! You DO make a difference in my life :-)
  • Trits : Huh? Ekspleen? Ik ben er nog altijd niet uit wat je hiermee zou bedoelen? En ik moet eerlijk bekennen... Ik en Sterrekes hebben zelfs híérover zitten gissen wat je ermee zou kunnen bedoelen. Zij had twee geniale denkrichtingen (die totaal niet op elkaar leken). Ikke nul. Maar ik heb wel twéé redenen om haar veronderstellingen geniaal te vinden hé ;-) Dus niet alleen omdat ze mijn maatje is.
  • Pegsken : Merciiiiiiii voor de moed die je mij geeft! Alle beetjes helpen, écht waar! Content voor mij? Waarom? Ik heb zoiets van "wacht daar nog efkes mee, áls er al iets van komt..." Of versta ik het verkeerd?

02-02-08

Blut... maar 't leven is mooi! (zolang er zon, muziek en kinderen zijn!)

Ik háát het om het te zeggen, en haat het nog meer om het te ondervinden dat het de realiteit is, maar ik ben blut, sta "flink" in't rood, kortom: mijn centen zijn op, en van mijn drie spaarboekskes en dat beetje aandelen en Krugerranden (a.k.a. Mijn Goudvoorraad) blijf ik sowieso af, tenminste als het niet echt nódig is, als het niet voor een noodgeval is ofzo. En ziet da'k mijn getrouwheidspremie enzo kwijt ben, wahahah... Belachelijk, ik weet het, de rente om in't rood te gaan is percentueel pakken hoger, uiteraard. (Ik citeer: de grootste dieven zijn banken en verzekeringsmaatschappijen! En ja, ik moet de persoon die dit ooit zei wel gelijk geven. De laatste twee decennia (of is het minder?) zie je dan ook dat elke bank verzekeringen aanbiedt en omgekeerd... Ironie, ô ironie...) Maar dan nog, zuiver uit principe blijf ik van mijn appeltjes voor de dorst gewoon AF. Mijn eigen fout (dat ik blut ben) is het nu wel totaal niet. Ik heb genoeg geld tegoed van iemand - maar daar ga ik het hier nu niet over hebben. Maar voorlopig blijf ik blut, en ik verwacht maandag pas mijn pré voor mijn bloed, zweet en tranen die ik in januari de volle acht uur per werkdag heb mogen afleveren.

En mijn beste maten mij intussen maar vollenbak zitten gretig maken om mee te gaan naar Aalst carnaval morgen... Tot met soms héél aanlokkelijke argumenten: "alé jong, der zullen wel genoeg zatte meiskes rondlopen waar da ge van kunt profiteren!!!!" - juist ja. Volwassen reactie, hé? ^o) Maar ach, zo ken ik hem wel. En da's dan de oudste van Onze Bende. Hij zit als enige van de bende al op tram drie. But nobody's perfect. En 't is en blijft mijnen besten (mannelijke) maat zonder meer. Maar ach, langs ne kant, waarom niet hé?!? Een serieus, gewoon, deftig, normáál meiske vinden (die mij ook nog eens kan boeien en tenminste over een even hoog IQ beschikt, van mijn lijf niet kan blijven en mij gewoonweg onvoorwaardelijk graag ziet (en ik háár, uiteraard!) - en liefst nog een schoontje met diamanten pretoogjes en niet al te veel issues ook, éventuéél met een dikke BMW 6-reeks onder haar gat en met genoeg poen om het beestje van voldoende voedsel met octaangehalte 98 te kunnen voorzien) is tóch onbegonnen werk. (op uitzondering van de exemplaren waar een spreekwoordelijke hoek af is, of om het in 't algemeen te omschrijven: ofwel had ik interesse en zij niet, ofwel omgekeerd, da's ook meer dan genoeg het geval geweest) Echt actief zoeken heb ik toch bijna helemaal afgezworen, maar iemand out of the blue tegen 't lijf lopen waar het direct mee klikt zit er blijkbaar ook niet in. (Sorry voor wie er zo niet over denkt: maar "elkaar eerst leren kennen" vind ik zever, als het van in het begin niet tenmínste een béétje klikt dan hoeft het voor mij niet meer. Alweer een reden om datingsites af te zweren. Of 't zou moeten zijn dat er iemand opzit die een blind date aandurft... - niet dus) Niet dat ik er wakker van lig of er mij zorgen over maak, verre van. Ik zei het al, het dipje is nu eenmaal óver en de zon schijnt op mijn gezicht terwijl ik hier achter mijn pc'tje zit te tokkelen, 't leven is te mooi om hierover te zitten piekeren.

Maar godver, ik ben intussen toch maar lekker greitig gemaukt (@ my best friend: "BASTARD!!") en wil dus morgen mee. Crap, en ik heb voor maandag géén verlof genomen. En áls ik meega ga ik nooit rond een deftig uur thuis zijn en er maandag niet uitkunnen (of misschien in een Aalsterse goot liggen slapen/braken) of ga ik weinig productief en heel erg zombieachtig zijn op het werk. En daar heb ik nu ook eens geen zin in, ik word nu eenmaal OUD. En bij het uithalen van dat soort manoeuvres (lees: varkensstreken) voel ik mijn ouderdom wel al eens toeslaan...  In mijn gloriejaren (alles tussen 17 en 22 ongeveer) was ik gewoon een VUILBAK, of het nu korte drank (voor de kaaskoppen onder ons: sterke drank) of eten was....... Da's nu dus al véél minder. (en nu allemaal meezingen! : "en de pompbak, de pompbak, de pompbak is kapot... en den ouwen is versleten en de nieven is kapot!") En zin om op een ander zijn kap te zuipen heb ik ook al niet. Mijn principes staan weer eens in de weg.

Ik haat dilemma's! Maar het zal wellicht toch sowieso thuisblijven worden. En ik haat afhankelijkheid. En ik haat het dat ik mij al twee jaar verloren spaar en tóch -voor de tweede keer sinds ik (al even lang) alleen woon al- voor voldongen feiten word gezet en al iets meer dan een week veel te diep in't rood zit. Maar verder schijnt de zon nog op mijn gezicht, geniet ik van de vriendschappen die ik heb, ik geniet mij terpletter van de muziek die hier op de achtergrond speelt, ik ben nog gezond, er zijn mensen die mij graag hebben, en ik ga straks mijn atletisch lijf nog eens een beurt van vijf kilometer geven, en daarna een heerlijk stomend heet ontspannend badje van een half uur ofzo nemen. Het leven is gewoonweg te mooi. En de frustraties zijn er weer eens afgeblogt en we kunnen er wel weer tegenaan. Dus please, hoe lief sommige lezers ook zijn, en hoe zwaar ik het soms écht kan nodig hebben én kan waarderen, please, deze keer geen troostende reacties, ik heb ze niet nodig nu Cool

Reacties in't algemeen daarentegen...... Laat maar komen! Erop teren doe ik!! Smile