30-06-08

Een beetje "zeuren"

Nee en dan niet zeuren zoals het in De Dikke staat, maar dan eerder op zijn Vlaamsch, noem het voor mijn part bedriegen, liegen... Een beetje de gek houden met. Met wie of wat? Met mijn lezers, jullie. In welke zin? Gewoon, omdat ik er zin in heb: antwoorden op de reacties die ik op m'n vorige schrijfsel kreeg. En dit in de vorm van een nieuw gekriebel. Dus ik zeur eigelijk. Ik schrijf niet echt iets. Ik ben al enkele lijntjes aan het vol schrijven met ronddepotdraaitoestanden. Kwestie van weer een nieuwe stijl uit te vinden na de zet-u-eens-samen-in-de-zetel-met-een-bende-bugeltjes -stijl en de wist-je-dat? -stijl. Er is ook een heel klein beetje een achterliggende reden. Electrazeepbel en Belgabrol proberen nl. Cijferkes te bedriegen. En hij laat niet met zich sollen. De markt ligt open, providers genoeg. De ene is al buiten gevlogen bij mij, de andere volgt nog. En ach, waarom draai ik hier eigelijk nog meer rond de pot? De echte reden was in feite eerder iets helemaal anders. Niet dat ik bedrogen ben of bedrogen heb. Neen, maar ik heb wel een beetje met teleurstellingen te maken. Ik ben teleurgesteld geweest gisteren door haar, en als ik haar dat met zoveel woorden duidelijk maakte bleek volgens haar dat ik haar afgelopen vrijdag ook teleurgesteld had. En ik wíst het helemaal niet... Genuine! I mean, ik aanbíd haar bijna, dus zou ik het dan ooit bedoelen om haar teleur te stellen? Nee toch?! Al bij al hebben we (= ik en het überprachtige superengeltje) het wel grotendeels kunnen uitpraten, maar dit lag toch nog een beetje op mijn alcoholverwerkings... euh lever. En de nood om weer meer te komen bloggen is er nu ook weer een beetje meer om eerlijk te zijn. Gewoon om alles kwijt te kunnen. (Zoals de nu nog overblijvende frustratie van "waarom zégt ze het mij dan vrijdag niet direct als ik haar dan toch teleurstel? of waarom bélt ze mij dan niet als ze gedaan heeft met werken? of moet ik thuis zitten wachten zoals een schoothondje en niet bij mijn maten eens langsgaan...") En ach ja, ook een beetje bij gebrek aan een beste vriendin die morgen pas terugkomt uit haar lange verlof.

Maar goed. Reacties op reacties van lezers dussss... @ :

  • Saartje (a.k.a. Sara van Présence) :  Goh, dat van die Titanic was misschien wel met véél opzet. Gewoon als trigger om de tranen eens in gang te krijgen. Om mij eens goed uit te huilen ofzo... En als dat niet zo was: inderdaad, stom stom stom van mij :-)
    Die grote Up? Die komt wel. Ik geloof er alvast in. Als dat geen mooi begin is!
  • Chaoot : Écht? Vertel mij eens wat er zo schattig aan is? Ik moet nl. dezer dagen mijn schattigheid beginnen uitspelen, weet je wel... *grijns*
  • Sterrekes : Ha 't zal wel zijn! Al moest ik die dubbel gewapende betonnen muur met een fucking tandenstoker afbreken! Mercikes! Ik waardeer het zo neig! Ook mercikes voor de msn- en sms-steun enzo! You DO make a difference in my life :-)
  • Trits : Huh? Ekspleen? Ik ben er nog altijd niet uit wat je hiermee zou bedoelen? En ik moet eerlijk bekennen... Ik en Sterrekes hebben zelfs híérover zitten gissen wat je ermee zou kunnen bedoelen. Zij had twee geniale denkrichtingen (die totaal niet op elkaar leken). Ikke nul. Maar ik heb wel twéé redenen om haar veronderstellingen geniaal te vinden hé ;-) Dus niet alleen omdat ze mijn maatje is.
  • Pegsken : Merciiiiiiii voor de moed die je mij geeft! Alle beetjes helpen, écht waar! Content voor mij? Waarom? Ik heb zoiets van "wacht daar nog efkes mee, áls er al iets van komt..." Of versta ik het verkeerd?

27-05-08

Jeugdsentiment + "Spinnewebben": een update

Raar. Heel raar. Ik schrik er zelfs een klein beetje van. Iets wat zo super routine leek. Ok, niet dat ik er verlegen om was of het niet durfde vragen. Het is tenslotte mijn beste vriendin voor iets hé. Soms geen zin om het onderwerp aan te halen? Nee ook dat was het niet. Maar raar. Vandaag pas heb ik "het" kunnen vragen. En dat terwijl we elke werkdag sowieso tateren en mails sturen naar elkaar dat het een plezier is. Lief en leed delen we steeds weer met elkaar. Al komt het er niet allemaal via mail uit en is eens afspreken en een koffie gaan drinken ofzo soms écht wel nodig. (en vooral sinds ze samenwoont met haar vent) Maar we laten quasi alles aan elkaar weten. Over koffie gaan drinken gesproken: "het" is ervan gekomen zei ik dus. Hewel, ja, dat van die spinnenwebben. Ze ging diréct akkoord om volgende week samen een half dagje verlof te nemen. Ik kijk er nu al naar uit. Waarvan ik dan zo geschrokken zou moeten wezen? Nouja, schrikken is een groot woord. Maar het voelt eventjes alsof er een last van mij af is. We gaan eens "een deftig woordeke klappen". En ze moest haar figuurlijke ragebol meebrengen zei ik toch donderdagavond? Het zal nodig zijn. Alsof ik het nu pas echt begin te beseffen. Veel teveel stof onder mijn hersenpan. In geval van bezorgde lezers: neen, geen dip(je), gelukkig nogsteeds niet, bij deze bevestiging nummer x. Maar spinnenwebben genoeg. En is er soms een betere eerste stap dan het er met je beste vriendin eens over te hebben? I don't think so...

Oja, vóór ik afsluit... het jeugdsentiment uit de titel dus:
(wat een mens allemaal niet tegenkomt op YouTube....)
Merlina: Zalig.
Postbus X? Zaliger!

 

22-05-08

Spinnewebben

Neen, geen dipjes. Maar toch zo'n chaos in mijn koppeke... Héél goed weten wat ik wil in het leven. Maar soms geen keuzes kunnen maken. En soms geen keuze wíllen maken, maar wegens financi-fucking-ele of door andere fakking redenen verplícht zijn om keuzes te maken. (Queen rules: I want it aaaaallll, and I want it NOW!) En dat durft al eens tegensteken, het hangt mij soms gewoon de kl... euh.. keel uit. Veel te veel doodlopende straatjes en dilemma's en andere vieze beestjes. Maar zoals ik dus al zei: geen dipjes. Ik voel mij voor de rest echt wel meer dan OK hoor. Genuine. 't Leven is te mooi en de lente ben ik eeuwig dankbaar omdat ze nu eenmaal flink helpt. Maar dan nog, ik kan het blijkbaar niet wegsteken. Of niet blijven wegsteken tenminste. Ik probeerde om het te verbergen voor mijn beste vriendin. Ik heb het nl. goed momenteel, en aangezien ik haar véél te graag zie wou ik niet dat ze zich onnodig zorgen zou maken......

Buiten de waardin gerekend dus... Na ellenlange discussies en een vijftigtal mails (wérken dat wij soms doen, *grinnik*) naar mekaar te sturen de voorbije week -de ene al wat langer dan de andere- moest ik blijkbaar plooien. En toegeven, want ja, er zijn wel dingen waarover we best eens zouden praten. Maar alleen op voorwaarde dat ze haar echt geen zorgen maakt dan. We moeten dus dringend nog eens samen iets doen. Een F.-en-Cijferkes -namiddag ofzo. Al moeten we er desnoods allebei een halve dag verlof voor pakken. Enkel zij en ik dus. Wij tweetjes. Geen andere collega's (want behalve soulmates zijn we ook in theorie collega's, al werken we bijna twee kilometer van elkaar af en doen we -in hetzelfde bedrijf weliswaar- iets totaal anders qua functie enzo, but hey, they all need IT'ers, don't they? So this is how we met...). Geen vent-van-haar in de buurt (fijne kerel, dat wel, ze heeft zelfs mijn zege gekregen toen ze er iets mee begonnen is indertijd, en ik beklaag het mij nog niet - maar als er een WIJ dagje op til is moet hij echt niet in onze buurt komen! Behalve geen vent ook geen lammetjes-in-opleiding a.k.a. wannabe-IT'ers die bij het grote goeroe-schaap Cijferkes om de vijf minuten komen mekkeren à la "Cijferkes, hoe moet dit? En hoe moet dat nu weer? En dit hier?". En zeker al géén big chief die bij ons F.'je "toevallig"  binnenkomt in haar bureel terwijl wij met elkaar aan het telefoneren zijn... voor het werk hé!) zodat ze "mij onmiddelijk moet laten"

ETC ETC etc etc .... bla bla.... Gewoon een half dagje C. en F. en ik móét mijn hart eens luchten van madam. Ze moet het allemaal ineens weten, al hetgene "dat ik liever niet in een mail wou schrijven", al hetgene dat ik al veel langer zou moeten verteld hebben. En vooral de spinnewebben in mijn chaotisch hoofd interesseren haar. Want zo noemt zij het. Spinnewebben. Hopelijk zit er létterlijk zo niks in mijn koppeke.... Mwoehahah.

En misschien moet ze eindelijk ook eens beginnen meelezen met mijn geblog hier... We zien nog wel. Nu, we moeten nog concreet afspreken wanneer we eens samen gaan komen. Maar ik zeg het nu al: dat ze haar ragebol maar meebrengt.... Voor hetgene dat zij spinnewebjes noemt, weet u wel.

29-01-08

When you're down, and troubled,...

...and you NEEEEEEEED some loving care... And nothing, (ooh) nothing... is going right... Deze mooie woorden van ons Carolleken zijn enorm van toepassing dezer dagen... En wel om drie redenen. Drie mensen, of in principe vier individuen, maar de eerste twee kan ik in één puntje samenvatten:

  • Mijn twee beste maten. Mijn makkers. Mijn partners in crime. Min moaten (neen ik ben niet West-Vlaams maar ik hoor die toal wel stief heirne en ik had gewoon zin om eens "min moaten" te zeggen!) Ik heb misschien de laatste dagen ietwat minder aan die twee copains van mij gedacht, maar eigelijk zijn het schatten van venten. En ik kan er altijd bij terecht. Why the fuck, waarom ben ik daar geen raad of troost gaan zoeken in't voorbije weekend? Koppige stomme kloot da'k ben :-) Ok, er aan gedácht heb ik wel. Denken was misschien het verkeerde werkwoord. Maar ik moest gewoon mijn stalen ros genomen hebben en hun een bezoekje gebracht hebben ofzo... Meer niet. Ach ja,te laat, niet erg, volgende keer beter.
  • Een bepaalde lotgenoot die meeleest en ook blogt en die ik in het echte leven ook ken... "ach die zal het wel te druk hebben met haar huiswerk..." (Mijn grootste en meest aandachtige fans zullen wel weten over wie ik het heb...) Maar nu heb ik zoiets van "dju toch het kind, ocharme da schaapke, ze heeft het ook nie gemakkelijk, verre van... gedeelde smart is halve smart, right?" Maar ach ja, gedane zaken, wat nemen die nu alweer?
  • And last but not at all least: mijn béste vriendin. Nogsteeds heb ik haar nog niks méér verteld i.v.m. mijn blog. Niet dat ik niet wíl, maar ach, het juiste moment is er gewoon nog niet van gekomen, meer niet. (of om het met één van mijn levensfilosofieën te zeggen: Ik heb tijd. En mijn baas heeft geld. En vrijdag heb ik zijn nieuwe slee gezien... Aargh, don't get me started...) Maar ik durf wedden dat "my" girl bij het vinden van genoeg tijd ook slaafs zou komen meelezen - tenminste van zodra ze ooit eens te weten komt waar mijn blog zich überhaupt ergens op het www bevíndt. Maar man-man-man, wat heb ik ook aan haar veel. Enórm veel! Echt wel joch. Nie te doen. Een tiental dagen geleden ben ik bij haar thuis (ze is dan uiteindelijk nog gaan samenwonen ja!) haar pc én die van haar ventje op internet gaan aansluiten. Want de snoodaards van provider X willen dat je met abonnement Y via slechts één pc op internet kan. En dat terwijl het koppel in kwestie scherm, muis en toetsenbord gaat delen voor twéé pc's (ja ook dáár heeft bibi de technische support voorzien om dat allemaal in orde te krijgen - meerbepaald met een KVM switch voor de techneuten en/of nieuwsgierige mensen onder ons...), dus zodanig dat er tóch sowieso slechts één pc tegelijkertijd op internet kán! En nog vanalles van kleine pc-issues die ik dan maar ook meteen heb opgelost. En zij content natuurlijk. En terecht; want ik ben goed in wat ik doe. (als ik zo begin te stoefen op mijn eigen zit ik óverduidelijk niet in een dipje, nvdrTong uitstekend). Tot vandaag. We gingen samen iets drinken onder de middag, we werken nl. allebei in hartje Brussel. Krijg ik me daar toch wel DRIE cadeautjes van haar zeker!?! + teveel centjes voor die KVM-switch... En de lepe kip had het netjes in een enveloppe gestoken die ik pas op mijn kantoor mocht openen... Hmmm... heb ze dan maar direct onder haar voeten gegeven via mail :-) "Maar meiske toch, de aankoopprijs terugbetalen + de rest in natura..." (natura = vriendschap dus voor de vetzakskes onder ons - óf voor de veggie-verslaafden die aan groentjes dachten...) "...daar was ik al méér dan tevreden mee geweest!!!"
    Ik zie haar doodgraag zenne, 't is mijn mateke. Een don't touch of-slagen-kunt-ge-van-Cijferkes-krijgen -mateke. Maar ach ja. Nobody's perfect ;-)

En dan komen we weer aan bij onze klassieke moraal van 't verhaal hé... Dipje is om zeep. Voel mij héél goed. Meer slapen helpt. Routine in't leven proberen krijgen ook. En vriendschap is meer dan goud waard. En daarmee is alles gezegd!