Deze blog heeft veel te lang stilgestaan. En toen was er iets coming up. En toen wou ik er de spanning wat inhouden en al een klein mini-postje schrijven om toch maar eens te kijken hoeveel reacties ik er -al dan niet- nog op zou krijgen.

Maar wat nu al bijna een hele week door mijn hoofd jaagt is iets helemaal anders. Fuck de anonimiteit: ik geef het toe: ik woon in Dendermonde. En Fabeltjesland is (of was want ze zijn nu al zeker dat ze de boel daar gaan slopen) minder dan anderhalve kilometer van mijn voordeur. En ja het ganse land is in shock. Of was. Net iets teveel mensen die vlug blijken te vergeten merk ik op als ik mij buiten de provinciegrenzen begeef. En ja het is (of ook was) internationaal nieuws. CNN stond op Cijferkes "zijn" vaste parkeerplaats. Chinezen waren er hier ook te bespeuren. Toen ik zondag met een vriendin op de Grote Markt iets ging gaan drinken zat er zelfs een Canadese journaliste naast ons. Hollanders en Fransen à volonté. Maar het ganse land of de ganse wereld mag dan wel naar ons kijken hé, maar euh... hoe kijken wij er dan naar? Heeft u daar al eens bij stilgestaan? Velen in dit kleine forenzenstadje zijn hier in een nog diepere shock als de rest van het land. Ook ik heb "prijs". De sfeer die hier in de lucht hangt is onbeschrijfelijk. Het Deirremonne-gevoel laait weer eventjes enorm op. Bijna zoals elke tien jaar met de Ommegang (Ros Beiaard nl.). Verbondenheid en samenhorigheid is tof. Maar deze keer dan niet zo zeer. Het is allemaal veel negatiever. Het lijkt alsof iederéén rondom mij bang is nu. En in een diep trauma. En venten met een kinderwens à la Cijferkes beginnen zich zelfs af te vragen of het nog verantwoord is om in deze zotte wereld nog kinderen op de wereld te zetten.

So yeah, fuck the coming up... Terug aan het bloggen ben ik nu tóch geslagen. Het coming up -gedoe is van geen belang meer, er zijn andere zaken te doen nu. Kommeren over de toekomst. En veel denken en wegdromen. Neeschudden en wegzinken in gedachten. En vooral veel ge-waaromtoch. En afscheid nemen van een zus die voor maanden naar Zuid-Afrika vertrekt overmorgen. Eigelijk op de verkeerde moment zo'n beetje. En zo...