29-12-07

My Blogging Personality

Your Blogging Type is Artistic and Passionate
You see your blog as the ultimate personal expression - and work hard to make it great.
One moment you may be working on a new dramatic design for your blog...
And the next, you're passionately writing about your pet causes.
Your blog is very important - and you're careful about who you share it with.
 
Artistic... tjah, ik leg er mij bij neer, ik krijg de laatste tijd meer en meer complimentjes in die richting, het voelt nogsteeds vreemd aan, en ik had mezelf nooit zo willen noemen.... maar soit...!
Passionate... zo ben ik wel in de meeste dingen die ik aanpak ja, inderdaad, ik doe iets goed of ik doe het niet... of toch meestal tenminste.
My ultimate personal expression.... ummmm dunno.... maybe... vooral die ultimate durf ik direct al in twijfel trekken.... Ik heb gewoon méérdere kanalen nodig om mij ten volle uit te kunnen drukken, om frustraties van mij af te schrijven (of ook ándere manieren dan létterlijk schrijven uiteraard!).
Work hard to make it great... sorry guys, but that's just simply meeee-heeee Cool
Die new dramatic design & die pet causes... waar ze het halen weet ik niet, misschien dat ik er morgen - in iets minder uitgeputte toestand dan vooral - een deftigere opinie over kan neerpennen.
Your blog is very important... well, it's really getting an addiction dough...but the importance....? I will not try to judge this tonight!
Careful about who I share it with....? Hell yeah, ik wil het toch iet of wat anoniem houden, tot hiertoe zijn er slechts een drietal personen die ik in het echt ken, die mijn blog ("mogen") lezen.... En er stiekem verslaafd aan geraakt zijn Lachend Zelfs mijn beste maat A., en beste vriendin F., hebben er nog geen weet van.
F. weet wel van in den beginne al van het bestáán van mijn blogje af, maar die heeft momenteel andere zaken aan haar verward koppeke en die gaat de link 8265.skynetblogs.be dan ook sowieso later eens te pakken krijgen zodat we weer eens wat hebben om over te tetteren.... Alsof we dat nu nog niet hebben !! Onschuldig

00:11 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (19) | Tags: engelse ziekte, bloggen, persoonlijkheid, personality |  Facebook |

28-12-07

de evolutietheorie versus TETTEN

Ik ga sowieso, zondermeer, onvermijdelijk en d'office - al dan niet achter 't gat (of eventueel slechts in gedachten) - negatieve commentaar krijgen, daar teer ik zelfs een beetje op, hoewel hetgeen waarover dit postje gaat voor mij verre van provocatie is! Iedere open-minded, gezonde en normale vent die er tenminste voor úítkomt geeft het onmiddelijk toe: de mammae van een vrouw, de eeuwige fascinatie der venten, kortom: TETTEN! Onlangs is er nog wetenschappelijk bewezen dat het regelmatig aanschouwen van loezen de levensduur verlengt (ik ga alvast minstens 173 worden!). De bakermat van onze beschaving is aan tieten te danken, van de moederborst - wij die als kind er allemaal van toeterden alsof het piña coladas op Waikiki Beach waren - tot zuivel in’t algemeen die één van de twee grote bouwstenen van de landbouw is (de andere is het telen van groenten en meerbepaald granen, dit ook even gezegd zijnde voor de mensen die het zich moesten afvragen), die tenslotte ook uit uiers kwam… Maar dan die van koeien, geiten,… Ok, iets minder aantrekkelijk om naar te kijken moet ik toegeven… En was er nooit geen landbouw geweest dan zat ik hier nu niet te typen, maar misschien twee stenen tegen elkaar te kletsen om te proberen bloggen… En inderdaad, ik ben ook zwaar aan het afwijken van dit o zo aantrekkelijke deel van de vrouwen. Tetten dus. Ze hebben mij vandaag overvallen, bijna letterlijk. Er is geen kat aanwezig op het werk, het is kalm dat het niet te doen is, maar wie is er uitgerekend op zo’n moment wél? Enkele lieftallige dames met een voorgevel waar je niet naast kan kijken. Om zot te worden. Ne mens begint op een leeftijd te komen waar hij wil settle’en, stiekem begint uit te kijken naar een normaal, lief, braaf, trouw, kortom goed vrouwke, maar nee, de natuur moet weer eens de spelbreker van dienst spelen. The beast within moet weer eens wakker gemaakt worden. Nu, die beast slaat niet op het varken en de eventuele varkensstreken van vroeger, maar eerder gewoon op de gewone aantrekkingskracht dat een vrouw (en voorgevels) kunnen hebben op een vent,….. zoals ik. Het beestje denkt op zo’n moment quasi enkel aan paren… Maar bon, op het werk is het al bij al nog goed afgelopen. Saved by the bell heet dat dan, want ik kreeg plots weer verschillende telefoonoproepen en moest weer verder doen met mijn gebruikelijke werk. Tegen dat ik naar huis ging enkele uren later was er van de dames met de zwiebeln alweer niks te bespeuren. Gelukkig misschien. Maar toeval of niet, eens thuis toegekomen krijg ik het zoveelste mailtje van een maat met een link naar een youtube filmpje erin… De evolutietheorie in… rara… TETTEN uitgedrukt, aargh, en ik heb nu al zo een zwaar tekort aan… ach, laat maar! ;-)

 

23-12-07

f#cking freaks

OMG! Wie zit er nu eerlijk toch te zoeken op de sleutelwoorden mwah en goh om dan tot zijn allergrootste spijt (alhoewel?) te moeten vasstellen dat ie op MIJN blog terechtkomt?! Blijkbaar sta ik met deze keywords nog op nummer één bij Google ook! *(ironische) whiiiiiii*....

Check hier eens: http://www.belstat.be/viewtab_vis.asp?UserID=8265
(tadaaaam... : maai stetistiks)

De brave (?) mede-Skynet-klant met het IP-addy 81.242.143.114 vindt het blijkbaar nuttig om op mwah en goh te google'n... Weirdo.

Maar wacht, het strafste moet misschien nog komen:
De leukerd met IP 194.78.125.98 is volgens mijn statistieken blijkbaar bij Cijferkes terecht gekomen via http://www.belstat.be/search/search.asp?appl=&PageNo=2&action=Search&strKeywords=&ParentID=&SearchType=2&OrderBy=firstDay&searchcat=9900&CatOn=&OrderType=Desc
...waar ik prima in het lijstje blijk te passen tussen het erotisch dagboek van Lisa en hete hoeren NL en BE - ooow great balls of fire.... ik ga naar huis, cheers!

22-12-07

when you loose your love... La Película

 

 

Cuando se pierde un amor
Wanneer je een geliefde verliest
en tu visión y en tu mente cambia todo.
veranderd alles in je visie en je gedachten
Todo pierde el sentido.
En alles verliest zijn zin
El mundo se vuelve tu enemigo.
De wereld veranderd in je vijand
Cuando se pierde un amor,
Wanneer je een geliefde verliest
todo en absoluto, absolutamente todo
alles, maar dan ook àlles…
es un peligro.
…wordt een gevaar
Cuando se pierde un amor,
Wanneer je een geliefde verliest
la lluvia moja tu alma y esa nube nublada,
droogt de regen je ziel uit en een grote wolk…
sigue tus pasos.
...volgt je op de voet
When you lose your love, nahhhh...
El cielo azul cambia a gris, lo blanco a negro.
Wordt de blauwe lucht plots grijs, en al wat wit is wordt zwart
Y el mar en ves de agua lo que hay es fuego.
En al het water van de zee is vervangen door vuur
Por ese amor te pones débil te tumba el viento.
Deze liefde maakt je helemaal zwak en de wind blaast je weg
No hay palabras que consuelen tus sentimientos.
Er zijn plots geen woorden meer die je gevoelens kunnen omschrijven
Una película de amor es lo que vives,
Je leven is een liefdesfilm die je gedwongen in het écht beleeft
donde la victima eres tu y te deprimes.
Waarin jij het slachtoffer bent en dit deprimeert je
Es un capitulo sin fin sin comerciales,
Het is een soap zonder einde, noch reclame-onderbrekingen
y si muere el protagonista, muere de amargue.
En als de voorvechter sterft, is het van bitterheid dat hij kapot gaat
When you lose your love….
When you lose your love
When you lose your love

 

 

Dit is een bachata-liedje van AVENTURA!!!!!
Eigen vrije vertaling.
Nog zo een passie van me: vertalen...

15:15 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

21-12-07

open briefje aan alle dames van de planeet Aarde

Leedies,

Ik heb vandaag op de radio tijdens het naar huis toe file-rijden (of nee, zeg maar kruipen) het zoveelste reclaampje van Mobistar gehoord waarin ze weereens proclameren dat men de meest bizarre woorden zomaar per sms kan sturen aangezien ze tóch zoveel gratis sms'jes weggeven... In dit specifieke reclameboodschapje kwamen er drie woordjes voor: parodie, love-handles, en nog een woord dat mij momenteel ontsnapt, maar tóch totaal irrelevant is. Ik wou het hier nl. enkel over de zogenaamde love-handles hebben!
Toevallig óók vandaag ben ik iemand tegen het lijf gelopen (in de meest figuurlijke betekenis dan) die ik in geen máánden meer gezien had. Het was een dame waarvan iedere gelijkgezinde, openlijke én eerlijke vent net zoals mij moest gedacht hebben "damn die heeft wel lekkere love-handles". Het vrouwmens in kwestie was verre van dik, maar ze had zo een écht mooi speklaagje. Natúúrlijk denkt iedere vent er zo niet over, er zijn er altijd die liever een spaghettistengel hebben, en echt díkke mensen vind ik nu ook niet zo mooi, MAAR één ding is zeker: ik vind dat ze er na al die maanden niet mooier is op geworden, intégendeel. Ik durf wedden dat ze meer dan tien kilo is afgevallen... En dat op wellicht nog geen half jaar tijd (gezond is anders hé... zo rap seg, damn!). En dus heeft ze ook geen handles meer... Nee... Die mooie handles waren verdwenen, en het schattige gezichtje van weleer had ook een ware metamorfose ondergaan die ik liever niet had gezien. Maar het mocht niet baten, ik ga er mij helemaal niet mee moeien. Moraal van het verhaal:
Aan alle dames, in het bijzonder aan alle dames die vollenbak aan het vermageren slagen te pas en te onpas... En nog méér in het bijzonder aan alle (al dan niet wannabe-) anorexia-gevallen: Denk hier eerst eens héél eventjes aan. Overdrijf er niet mee met dat vermageren. Er zijn echt venten die naar het innerlijke kijken. Is het niet naar het karakter of het hart, dan tenminste toch naar het verstand.
Én er zijn er even goed die graag hunne pak hebben ook!
Voilà, 't is er uit!

Doordenkertje? 

19-12-07

Het meisje dat op haar potlood kauwt

Een beetje een ander kantje van mij.... één van de zo vele Smile
Meer ga ik er niet over zeggen... lees en denk er eens over na Knipoog


Het meisje dat op haar potlood kauwt
Denkt een beetje teveel
Dan snippert de verf eraf
En komt terecht in haar keel
Het onderbreekt haar dagdroom
Ze vergeet wat ze wou zeggen
Maar het meisje dat op haar potlood kauwt
Weet wat ze wil hebben

Als jouw pad
Soms zou kruisen
Met het meisje dat op haar potlood kauwt
Dan is er één ding dat je moet weten
Dan is er één ding dat je moet onthouden
Ze kent jou misschien… alreeds

Het meisje dat op haar potlood kauwt
Zegt me dat ze niet huilt
Waarom zijn er dan tranen?
Mijn ogen waren reeds blauw
Ik huil zomaar over eender wat
En soms denk ik aan jou

20:06 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

16-12-07

tight panties & mini-skirts all over the place!

"That's right, booty work, move your ass, go berserk, tight pants, mini-skirt, we go bang it 'till it hurts!!" zo luidden de tonen die er vannacht door mijn trommelvliezen galmden... Een zalig nachtje gehad in de Complex, tegen Sint-Niklaas, in mijnen tijd was de naam van da kot nog BBC. Djeezes, 't was al meer dan vijf jaar geleden da'k er binnen was geweest! Waar is de tijd!? De tijd vliegt! Time runs out! Op z'n momenten denk je wel efkes terug. Zoals de keren dat we met Engeltje naar de Cherry (Moon) zijn gevlogen... goh, 't is allemaal zo rap voorbijgevlogen... Maar ik ben ooooo zo blij dat ik het allemaal gehad heb, en vooral dat de goeie herinneringen er nogsteeds zijn.

Bon, tot hier de nostalgie. Het was bééstig, zàlig, ongelofelijk plezant, marginaal gewoon. En vrijdagavond ook, maar daar moet ik nog een vervolgverhaaltje over posten (*grijns* )

Eventjes opnieuw achttien zijn? Enerzijds ja, en anderzijds... pfff de snotneuzen die er soms ook zaten, man man man... De bevolking van dit soort oorden verjongt er alleen maar op, snotters van veertien waren er spijtig genoeg ook en masse te bespeuren... Waarvan de meeste gelukkig rond 4u in hun bedje kropen. Wij waren tenslotte gekomen voor de special act die zich afspeelde van 5 tot 6u. In elk geval moest ik het mij niet wagen op mijn veertien, ik zou nogal gevlogen hebben! En als ik achttien was, was ik ook overal quasi de jongste in de bijt.... Maar bon, het zij zo. Het was wel grappig bij het stoten van de mensen op de dansvloer, ik herinner mij dat ik vroeger in mijn dagen overal en altijd gauw sorry! zei en uiterst onderdanig keek (en er vanbinnen in mijn koppeke tóch het mijne van dacht) om problemen te vermijden. Maar nu?! Damn, ben ik even geschrokken! De gastjes die per ongeluk tegen mij vlogen of stootten (of ik tegen hun) zijn vannacht van de eerste tot de laatste direct beginnen sorry'en... En ik had de kans niet, enkel dan om cool te knipogen of te gebaren dat het wel okay was. Ik zag hun al denken ow da's nen breden, oppassen en rap sorry zeggen - hehe... ergens is dit wel plezant, maar we voelen er ons toch efkes weer ouder door, maar ach ja, niet dat we het ons echt zwaar gaan aantrekken hé!

Eventjes opnieuw achttien zijn! Tjah, en dansen dat we gedaan hebben! O jawel, tot de stukken er (figuurlijk liefst) afvlogen! Van 23:00 tot 6:15! Ik heb eigenlijk in mijn jonge jeugd nooit zo lang en zo hard kunnen dansen, damn, ik begin écht de gevolgen te zien van mijn sportieve geschiedenis, van die voorbije acht maanden quasi intensieve training! Mijn uithoudingsvermogen is een pak verbeterd! En nee geen bollen of speed of andere brol aangeraakt, vroeger niet, nu niet, nooit. Da’s niet wat men van de meeste aanwezige puistenkoppen kon zeggen!

Eventjes opnieuw achttien zijn... Eventjes… Of een gans weekend zelfs, het mag ook eens, en het kan verdomme eens deugd doen, zelfs al voel ik het nu nog in mijn spieren! En straks misschien wéér gaan joggen!

21:13 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

15-12-07

vlekken op de achterbank...

Blogster X en blogger IK zijn gisteren samen op stap geweest. Impulsief, à la "ik heb zin om iets te gaan drinken", een korte mini-discussie over het hoe, wat, waar en wanneer... (tóch sowieso zonder veel resultaat op die moment) Mijn bad in, kleren aan, en wijle weg hé. En en passant nog eens minder dan twee minuten met mijn favoriete frietkotdame (zie twee postjes geleden) staan tetteren:

"helleuw nogmaals Smile" (ja ik had er al frietjes gegeten diezelfde avond)
"gingde gij nie vroeger gaan slapen vandaag venteken?"
"euh, ik dacht da ook eerst ja..."
"...na waar gade misschien?"
(wilt ge mee misschien?) "geeft mij is ne Cola Zero als ge wilt a.u.b. - goh, naar waar, euh, in Xxxxx, alé, hoe noemt da daar, naar 't schijnt een écht aanhouderskot!"
"aah, den Dingen!"
"jaah, da was't…" (hoe wete gij da zo goe? *interne grijns*)
(alsof dat ze mijn gedachten kon lezen): "tjah, da's "mijn" vorige buurt hé"
"Ah ja, da's just, uw werk was nie ver van daar... Tja jong, anders was da daar vandaag uwe laatste werkdag geweest als ge nie op tijd van job veranderd had.."

En ze glimlachte, en daar kan ze wat van, het ís en blíjft 1 van de mooiste en liefste lachskes da'k in mijn leven al gezien heb...

Bon, ik naar de auto met Stimorol in de bek, Zero en autosleutels in de hand, en hoed op 't hoofd... Instappen... (dju, da's hier koud in da kot)... All engines started... chauffage'ke op... en bellen naar medeblogsterken: "hey, ik stap just uit mijn bad" (hehe, met mijn gepest gaat ze nu reageren à la, "pfff nu nog maar uit zijn bad ofwa" - niet dus) :

"aaaah da's vree goe jong!"
"neenee 't is nie waar, ik was maar aan't zwanzen, ik zit al in mijn auto"
"ooh, super, hoe lang rijdt ge der nu op denkt ge?"
"goh, geen idee van jong, waar spreken we anders af? dan zien we wel wie er eerst toekomt hé"
...
"ok dààr dan, tot subiet hé!"

Eens daar aangekomen - met nodige omhelzing en mwah mwah -toestanden – wij direct binnen in het fameuze aanhouderskot. De eerste indrukken waren “what the heck?” en “o my god” en “jawattejongeswavoorvolkziterhierallemaalindakot!?!?”… maar bon, ik had er mij al zitten op voorbereiden!

Het spannende vervolg is spijtig genoeg voor morgen, want blogger IK gaat nu op’t onverwacht blijkbaar nog een feestje bouwen (shit ben ik weer 18 ofzo?!)

21:57 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-12-07

Tranendal

Verwachtingen… hoop… wensen… verlangens… behoefte… of gewoon nódig hebben…

We hebben het allemaal wel met iets (…of iemand), en bij sommige zaken kunnen de verwachtingen zó hoog komen te liggen (door o.a. al dan niet veelvuldig verkregen hoop…) dat het scheurt vanbinnen als je de spreekwoordelijke deur tegen je neus krijgt.

En dat scheuren kan pijn doen, ongelofelijk veel pijn, ook bij mensen die dachten dat ze ertegen gewapend waren. Dachten…

 

Dus nu zien jullie waar mijn inspiratie heen is als ik in zo een bui ben, meteen ook de reden waarom ik nog niks gepost heb de voorbije dagen…

19:08 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-12-07

Druk weekend deel één : Vrijdag: “Een rustig avondje…”

...dat rustige avondje was tenminste het oorspronkelijke plan!
--> Nietes dus!

Typisch: vrijdagavond ging ik mijn favoriete frietjes opeten in mijn favoriete frituur, met mijn favoriete tartaarsaus en met bediening, vriendelijkheid en glimlach van mijn favoriete fritkotdames, om daarna er eventjes te blijven plakken, om kort nadien bij een kameraad te belanden "enkel om hem ne goeiendag te gaan zeggen". Hij was niet thuis, dus zó lang kon ik bij zijn vrouw toch niet blijven plakken zeker?
Yeah right, "kom zet u en drinkt iets jong!" - ze is sowieso een superlieve en ontzettend gastvrije vrouw, dat wist ik al langer als vandaag. Ondanks het "storen" dat ik deed - omdat ze met uitgestelde en ook toch oôo zo vervelende huishoudelijke taken bezig was - werd het gezelschap als heel aangenaam ervaren bij ons allebei. Zeer plezant om met haar eens te babbelen moet ik zeggen. TOT... the horror... mijn maat onverwacht alsnog thuiskwam een uurtje later (“is het al zo laat?”). Want daar waar hij naartoe was, blijft hij meestal lang (nog maar ‘ns het woordje…) plakken ook. [ Ik heb het wel voor plakkers hé ;-) wil er soms iemand eens slowen? :-D]
Bon, hij dus thuis hé, en effectief even blij als ik dat hij mij nog eens zag, want het was weer véél te lang geleden! Ik was met de auto, dus van die eerste fles wijn (“allez, nee ge moet die nie speciaal voor mij open doen jong!”) ging ik - zéker weten - slechts één glaasje drinken. Ik ben ten slotte een verantwoordelijke BOB als ik alleen met de auto op stap ben. Niet dus. Ik zou wel te voet naar huis gaan en ’s anderendaags mijn vierwieler komen oppikken. Nu kan je al perfect voorstellen dat het niet bij die éne fles is gebleven zeker? En ja hoor, effectief, het zijn drie flessen geworden met ons tweekes, zijn vrouw dronk watertjes… Ik ook eerst als hij nog niet thuis was, hiehiehie :-p
En jah, you know, als de drank zo vlotjes binnengaat, komt de tong al éven vlotjes los meestal hé! Nu niet dat ik met hem anders niet kan babbelen, verre van! Maar man, man, man, het is mij daar een filosofisch avondje geworden om U tegen te zeggen! Van het ene onderwerp naar het andere, moraal, zeden, politiek, seks, geschiedenis, drank (ha, wat dacht je!), wijnboerderijen (euh, ook zoiets!), hondenfokkerijen in Zuid-Afrika, schapenkwekerijen in het zuiden van Frankrijk, het lotto-winnen wat daarvoor erg kan nodig wezen,… en ergens een subliem mengsel van al het voorgaande!
Pas op, we zijn er nog niet! Toppunt van al: uw dienaar is op de zalige zetel van zijn kameraad in slaap gevallen, ergens rond 03:00… En als ondertekende dit op zijn eigen zetel zou doen, zou hij het zich beklagen achteraf, vandaar dat hij het ook nog nooit gedaan heeft! Maar de zetels van mijne copain daarentegen… Écht prima geslapen, wel een beetje weinig, de dageraad moest mij zonodig wekken (geen gordijnen in de living te bespeuren) en zijn vrouw had al een very special ontbijt voorzien, want IK (jep, MOI!) was blijven slapen hé! (verwenneuhhh!!!) :-)

Of hoe zalig het kan zijn om zulke ware vrienden te hebben hé…!

06-12-07

aan mijn engeltje van weleer

Vandaag tijdens het filerijden is er nog een liedje uit de oude doos gekropen. The Radios, met "SOS To An Angel"....
She Goes Nana is meermaals op YouTube te vinden, maar SOS To An Angel helemaal niet, dus zullen jullie het met de tekst moeten doen....

SOS to the only
Satellite to the one
Lord I feel a little lonely
On this side of the sun

SOS keep on trying
Hope an answer comes soon
Sometimes feel like crying
On this side of the moon

SOS to an angel
Satellite to the sun
Way up high I'm calling
And I'm not the only one

SOS I am sending
Troubled times are passing by
Rain and tears are never ending
On this side of the sky

SOS to an angel
Satellite to the sun
Way up high I am calling
And I'm not the only one

Where the wind blows
Where the ocean flows
Where the moonlit stars
Get in line with Mars

SOS to an angel
Satellite to the sun
Way up high I am calling
And I'm not the only one

Satellite to the sun
Way up high
SOS to an angel...

Jullie kunnen al denken aan welk engeltje ik mijn .../---/... zou willen kunnen sturen zeker?
Het is allemaal nog zo raar en vreemd voor mij. Ik had afscheid genomen, ik had er mij uiteindelijk bij neergelegd. Dacht ik...
Maar sinds zondag heb ik het er gewoon 24/24 enorm moeilijk mee.... Zie postje van zondag dan ook (Nostalgie II ~ De dag der "άλγος"...) voor als er mensen moesten zijn die die post nog niet gelezen hebben.

Anyway, it cuts like a knife... Maar ik ga het er proberen afjoggen, dat zal wel helpen, een drietal kilometer aan hoger tempo zonder rustpauze zullen voor vanavond moeten volstaan vrees ik, daarna badje in, bedje in, en maar hopen dat ik niet teveel lig te piekeren... en als ik dat wél doe, misschien een beetje meer aan de nog in leven zijnde mensen liggen denken dan.... Dat zal misschien beter zijn voor mijn gemoedsrust. Hoop ik.......

Yesterday....
All my troubles seemed so far away
(...)
Suddenly, I'm not half the man I used to be
There's a shadow hanging over me
Oh yesterday came suddenly
Why she had to go I don't know
She wouldn't say

20:51 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

05-12-07

"Fils de pute, je tue ta mère!"

Aangezien ik weer zit te bloggen is dit niet uitgevoerd geweest ;-) 

Tja, er zijn zo van die bepaalde individuen in het Brusselse die zulke taal nu eenmaal gebruiken en dit blijkbaar ook doodnormaal vinden. Ik had het daarstraks ook voor toen ik aan het rood licht stond aan te schuiven. Ik ben verre van een racist, maar toch ook niet van het type gatlekkende (sorry, zachter kan en wil ik het niet uitdrukken) anti-racist die als grootste vrees heeft om racist genoemd te worden en waarbij allochtonen dan ook heilig zijn.
Soit, blijkbaar (en misschien ook gelukkig) had de agressieveling - die ô zo gehaast was om uit zijn VW Golf te springen om zijn gedacht eens te komen zeggen of mij eens "onder handen te nemen" - tijdens het dichter bij mijn voertuig komen reeds in de mot dat hij tegen mijn tweehonderd pond botten, spieren, cafeïne en vet -bevattende lijf tóch niks moest beginnen (tenminste zonder wapens of broertjes dan) zonder letterlijk én figuurlijk op zijn bek te gaan. Ik heb mij wél beschaafd gedragen en vooral ook kalm gehouden. Als men al op een roekeloze zot niet meer mag toeteren zonder dit soort schunnige taal te horen bij het volgende rood licht, waar zijn we dan mee bezig jonges? Moet ik mij dan ook verlagen tot krachtpatstoestanden of tweemaal hun moeder vernoemen per zin die ik uitkraam en ook op de ruiten gaan kloppen van iedere lompe, onoplettende, neuspeuterende, roekeloze,... chauffeur die ik op mijn pad tegenkom? Ik zou nogal mijn werk hebben geloof ik!

Ach ja, het staat weer op mijn blogske, de frustraties zijn verdwenen en ik trek er mij dus totààl niks meer van aan voor de rest. Ik nodig dan ook bij deze het laaggevallen zielige heerschap uit om eens een bezoekje aan ons moeder te brengen en iets gelijkaardigs in haar gezicht te zeggen. Of zij haar even goed zal kunnen beheersen weet niemand ons te vertellen... Of misschien enkel de boze krijgers die ooit een poging ondernomen hebben om haar te bekampen, die ze toen naar de Niflhel heeft gestuurd dan... ;-)

04-12-07

den Bruce

Iemand op Joetjoep heeft dit zelf in mekaar zitten knutselen, met absoluut pràchtige foto's met een al even aangrijpend liedje! De moeite waard om eens te bekijken!

mooie woorden

Als iemand me ooit vraagt wat ik van je vind, kan ik niet antwoorden, gewoon omdat het woord dat jouw uitstraling, je gouden hart en zoveel goeds kan samenvatten nog niet uitgevonden is. Kan ik dan zeggen dat je fantastisch bent, als ik weet dat dat een leugen is, omdat je zoveel meer dan fantastisch bent. Dan zwijg ik liever, in mijn hart wetende hoeveel je waard bent en hoeveel je voor me betekent...

21:59 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (10) | Tags: vriendschap, liefde, gedicht |  Facebook |

02-12-07

Nostalgie II ~ De dag der "άλγος"...

Ik zou - zoals de titel van dit postje misschien toch een tikkeltje laat vermoeden - hier weer mijn donkerste kantje kunnen bovenhalen, kunnen klagen en zagen dat er barsten in de vensters van komen, aangezien onze "álgos", de Pijn altijd vanachter het hoekje kan en zal komen loeren.... Ik zou het kunnen doen, maar ik ga het alvast niet doen. Enerzijds omdat ik probeer optimistisch te blijven. Anderzijds omdat mijn dag - die tóch al bijna volledig om zeep was - achteraf gebleken toch nog relatief goed afgelopen is. En ook hier komen onze kleine dingetjes van het leven er weereens bij kijken.

Concreet: een vriendin (we gaan ze gemakshalve S. noemen, de S van Stalkster Cool! - Nu, het is wel een lief kind en een schat van een vriendin, etc., maar ze eist mij soms nét iets teveel op.... Natuurlijk écht stalken is het nu ook weer niet... alhoewel...Knipoog) die zich steendood verveelde moest mij zonodig uit mijn trance van zelfopgelegde eenzaamheid, zieligheid en zelfbeklag halen, en met mijn lui gat (het is zondag!) vanvoor de TV halen.
Dit liet ik echter niet zomaar gebeuren: "ik zat justekes goe op mijn gemaksken" dus zei ik haar dat ik een uurtje later misschien een sms zou sturen, of dat ze dan gerust nog eens kon bellen. Nog geen anderhalf uur later had ik nog altijd niks gestuurd en rinkelde mijn DECT-telefoon weer...
"Mag ik anders eens tot bij jou thuis afkomen?" (waarop ik dadelijk dacht "weeral?")
Na veel vijven en zessen is S. dan uiteindelijk tot hier geraakt, hebben we cliché zaken zitten doen zoals fruitsap drinken en vooral veel babbelen, en uiteindelijk na nog véél meer vijven en zessen zijn we - om een lang verhaal kort te maken - op het briljante idee gekomen om een bezoekje te brengen aan een overleden vriendin van mij. In den donkeren, ja... Nu ben ik op desbetreffende kerkhof in geen anderhalf jaar meer geweest, en was het bovendien stékedonker, dus het terugvinden van mijn vriendinnetje zaliger was alles behalve simpel. S. begon nadat we twee zerkenrijen gepasseerd waren al een beetje zenuwen aan te kweken (ge gaat mij hier nu toch nie doen verschieten hé?!). Maar neen, ze mocht gerust zijn, ik ging ze niet laten schrikken, ik was net iets teveel gefocust op het terugvinden van de urne van..... Kijk daar S., dààr is zo een rij met "bijenkorven".... en wij dadelijk erheen, en eens daar aangekomen bij die urnenmuur met honderden, maar dan ook honderden urnen, ging ik quasi blindelings naar de urne van mijn o zo graag geziene meisje van weleer. Ik had mijn SLR (voor de verandering) meegebracht, en na een stille groet knalde ik erop los om de beelden op gevoelige plaat vast te leggen, wat ik al een viertal jaar lang uitstelde. S. stond er aanvankelijk een beetje "verloren" bij, want zij heeft het engeltje nooit gekend. Maar toen 3/4 van mijn foto's genomen waren was ze al bezig: "Kijk jong, wa ne schone gast da hier ligt, da's toch zonde hé!" waarop ikke: "Seg S., is't weer àl wa da ne rol speelt jong?..." Ik kreeg spontaan weer compassie met alle lelijke medemensen die al dan niet op jonge leeftijd op het kerkof waren komen te liggen, omdat genadeloze S. hun foto's misschien ook nog in het vizier kon krijgen. En wat ik er verder nog bij dacht was eerder iets à la "pffff 't is de moment nie S., ziet ge da nu nie?". Venten zijn toch ongevoelige wezens en..... haha, mijn gat ja!

Dit allemaal even terzijde gezegd zijnde geweest.
Het deed mij in elk geval wel enorm veel deugd om nog eens bij mijn maatje langs te gaan. Het zette mij aan het denken, en er kwamen weer verschillende vragen (opnieuw) in mijn hoofd spoken, en allemaal waren het vragen met een waarom?-geurtje eraan. Vooral de "nog geen 21 en al moeten gaan-gedachten" en nog een paar andere pijnpunten uit een complexe historie die ik hier gewoonweg noch kan noch màg publiceren. De klok kunnen we niet terugdraaien, nee, maar ik heb verdomd veel aan haar gehad en ze heeft absoluut geen kleine invloed op mijn leven gehad... En hier komen we weereens met onze kleine dingen des levens. Damn, ik waardeer het enórm dat ik haar gekend heb. Of hoe elk verlies ironisch genoeg ook zijn mooie kantjes heeft...

23:15 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |