19-02-09

wishfull STinking

Van de ene kutjob in de andere sukkelen heeft zo zijn voordelen. En zijn nadelen. Bij Fortis* moest ik mij letterlijk kapot werken. Huidige job: soms ook alles geven (waar ik NIKS op tegen heb!) om dan weer in de andere moment te vallen. Leegte. Stilte. Niks om handen hebben. Om te kotsen gewoonweg. Oja, "iedereen" droomt van zo'n job. 85% van de tijd geen kleurpotloten moeten doen. *waaaaaw*... Yeah right. Ook deze job is niks voor mij. Tuuuuurlijk doe ik eens graag niks! -versta mij niet verkeerd- maar dan heb ik het over niks doen... Als ik thuis ben. En ZIN heb in niks doen. BIG difference!

Waar ik nu eigelijk naartoe wou: het heeft zo zijn voor- en nadelen. In stilte eenzaam zitten filosoferen in gedachten. Met een ingebeeld vriendje. Of zo... Ik ben er nog altijd niet uit of dit (vooral vandaag dan) een vóór- of nádeel was. Vooral het hoofdstuk "wensen" Misschien dom om over zo één woordje te zitten doordenken denkt u? Ik weet het niet. Weet je wat je wel allemaal met dat woordje kan doen? Je kan het in een positie plaatsen dat het een ware levensfilosofie wordt. Of een pepmiddel als het ware. À la hoop doet leven bijvoorbeeld. Is dat wel zo? Is hoop bij tegenslag nummer 165441367814 nog positief? Doet dit nog wel leven? Moet je blijven hopen? Waar haal je de kracht überhaupt nog vandaan? En sowieso: telkens je hoopt, verwacht je toch iets, right? Of verlang je naar iets. Of wil je iets. Hopen is en blijft in zekere zin ergens zowel op de werkwoorden wensen als willen lijken.. Niet dan? Wat voor zin heeft hopen uiteindelijk nog na 165441367814 pogingen zullen ik -en nog vele andere mensen- hun wel afvragen. Zij die zich tenminste herkennen in het getal 165441367814... Of is het soms 165441367814²³...? Het lijkt althans soms echt wel zo. Of het nu over werk, liefde, geluk,.... anything! gaat... Hoop... Dit is een open einde en ik hóóp nuttige reacties te krijgen :-)

Oja: nog zo ééntje: "in de ene hand een wens, schijten in de andere en dan zien welke hand het eerste vol is"

 

* = Fo(e)rtis: jaja, nu kom ik er uiteindelijk voor uit: ik ben er tóch al eventjes weg en ik ben momenteel sowieso niet de enige burger des landes die met negatieve gedachten over deze schijtbank zit... Reden waarom ik het daar afgestapt ben? Ik citeer mijn beste vriendin, (bijna-)ex-Fortis medewerkster intussen ook) : "Liever een duik in de ijskoude oceaan dan op het brandend schip te blijven..." En believe me: "ons F.'ke" **  is echt totaaaaal géén fan van alles waar het woordje koud in voorkomt...

** = de vorige keren dat ik het over haar had op mijn blog had ik het ook telkens over "F."... De eerste letter van -u raadt het al- het bedrijf waar we elkaar jaaaaren geleden hebben leren kennen.

00:23 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

28-01-09

Woordenloze spraakwaterval...

Deze blog heeft veel te lang stilgestaan. En toen was er iets coming up. En toen wou ik er de spanning wat inhouden en al een klein mini-postje schrijven om toch maar eens te kijken hoeveel reacties ik er -al dan niet- nog op zou krijgen.

Maar wat nu al bijna een hele week door mijn hoofd jaagt is iets helemaal anders. Fuck de anonimiteit: ik geef het toe: ik woon in Dendermonde. En Fabeltjesland is (of was want ze zijn nu al zeker dat ze de boel daar gaan slopen) minder dan anderhalve kilometer van mijn voordeur. En ja het ganse land is in shock. Of was. Net iets teveel mensen die vlug blijken te vergeten merk ik op als ik mij buiten de provinciegrenzen begeef. En ja het is (of ook was) internationaal nieuws. CNN stond op Cijferkes "zijn" vaste parkeerplaats. Chinezen waren er hier ook te bespeuren. Toen ik zondag met een vriendin op de Grote Markt iets ging gaan drinken zat er zelfs een Canadese journaliste naast ons. Hollanders en Fransen à volonté. Maar het ganse land of de ganse wereld mag dan wel naar ons kijken hé, maar euh... hoe kijken wij er dan naar? Heeft u daar al eens bij stilgestaan? Velen in dit kleine forenzenstadje zijn hier in een nog diepere shock als de rest van het land. Ook ik heb "prijs". De sfeer die hier in de lucht hangt is onbeschrijfelijk. Het Deirremonne-gevoel laait weer eventjes enorm op. Bijna zoals elke tien jaar met de Ommegang (Ros Beiaard nl.). Verbondenheid en samenhorigheid is tof. Maar deze keer dan niet zo zeer. Het is allemaal veel negatiever. Het lijkt alsof iederéén rondom mij bang is nu. En in een diep trauma. En venten met een kinderwens à la Cijferkes beginnen zich zelfs af te vragen of het nog verantwoord is om in deze zotte wereld nog kinderen op de wereld te zetten.

So yeah, fuck the coming up... Terug aan het bloggen ben ik nu tóch geslagen. Het coming up -gedoe is van geen belang meer, er zijn andere zaken te doen nu. Kommeren over de toekomst. En veel denken en wegdromen. Neeschudden en wegzinken in gedachten. En vooral veel ge-waaromtoch. En afscheid nemen van een zus die voor maanden naar Zuid-Afrika vertrekt overmorgen. Eigelijk op de verkeerde moment zo'n beetje. En zo...

23:44 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (7) | Tags: dendermonde, kindermoorden |  Facebook |

16-01-09

Er is iets op komst...

00:11 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (3) | Tags: muziek, verwachtingen, underworld, born slippy |  Facebook |

14-11-08

"mini"-update

Voor één keer ga ik in een opsomming eens een chronologische volgorde krijgen: hou u vast... :

 

Cijferkes heeft issues met Picasa.

Picasa heeft uiteraard ook issues met Cijferkes.

Cijferkes en Picasa hebben de zaligste seks ooit. (zie vorig postje)

Cijferkes en Picasa beseffen dat dit de issues niet uit de baan helpt.

Cijferkes en Picasa zien elkaar wel écht héél graag...

Cijferkes vermoedt dat hij haar misschien net ietsje grager ziet dan zij hem.

Cijferkes en Picasa beseffen maar al te goed dat elkaar graag zien niet volstaat om een scheeflopende relatie te redden.

Redden? Goh ja... Dat woord is al relatief als je nog maar zo lang bij elkaar bent...

7-11-2008, ergens onder de middag : Picasa krijgt een kleine zenuwinstorting op haar werk. Het werk wordt haar allemaal teveel. Ook de issues met Cijferkes baren haar zorgen. Het geplande weekendje samen lijkt al aan een zijden draadje te hangen. Cijferkes slooft zich weer eens uit om haar zo goed als mogelijk te troosten via sms. Bellen mag ie niet van haar als ze op haar werk is.

Een zestal uur later. Zoals reeds bleek uit één van haar sms'jes wou ze die avond alleen zijn. Cijferkes dacht toen nog dat het allemaal aan de werksituatie lag en begrijpt niet waarom ze niet in zijn troostende armen wil, kan of gaat slapen. De verwarring is weer hoog bij hem.

's Anderendaags: niet relevant wat er zich in de loop van de dag (lees: overdag) allemaal voordeed. Ik zou al eens moeten goed nadenken om het mij te herinneren.
Anyway: 's avonds vraagt ze of hij niet bij haar wil komen. Terwijl zij (aanvánkelijk tenminste) het weekend wou doorbrengen bij hem thuis. Aangezien zij nog "thuis" woont en hij alleen, liggen de redenen wel voor de hand. "we moeten eens praten"... Cijferkes' eerste reactie is: het is gedaan, ik ben haar kwijt. Achteraf blijkt dat hij er niet naast zat.
Fuck de chronologische volgorde, tijd voor een flashback: de maandag ervoor zijn Picasa en Cijferkes overeen gekomen dat ze eens zouden moeten praten. Elkaar wat beter leren kennen ook. Het minder over de relatie zélf (en alles wat scheefzit in die relatie) hebben. Einde flashback.
Die zaterdagavond wordt er effectief gepraat. Veel gepraat. En toch niet genoeg. Picasa zit met een zere rug en Cijferkes stelt een massage voor. Picasa weigert aanvankelijk subtiel omdat ze vermoedt dat Cijferkes op méér uit is. Terwijl dit voor één keer nu niet het geval was. Uiteindelijk ligt er voor Cijferkes een blote rug op het bed voor dat ie het beseft. Hij verkiest echter om eerst even zijn handen te gaan wassen. Als hij terugkomt hoeft het voor haar niet meer en blijkt dat er nog wel meer is dat voor haar niet meer hoeft. Blijkt dat het koppel uiteen is. Cijferkes valt uit de lucht. Zij beweert dat ze dit reeds gezegd had. Cijferkes is er tot op de dag van vandaag van overtuigd dat dit niet zo is. Ze geeft er een draai aan. Ze probeert Cijferkes te manipuleren. Het goedpraten met woorden à la "we gingen toch tijdelijk uiteen gaan? elkaar kalmpjes aan aftasten?" et cetera et cetera et cetera. Cijferkes vindt dit oneerlijk. Hij verdient nog een kans, zegt hij. Het gaat niet meer voor haar zegt zij. Ze verwijst naar haar instorting de dag ervoor. Cijferkes vindt dat het (opnieuw) leren kennen perfect moet lukken bínnen een relatie. Na veel spreekwoordelijke vijven en zessen krijgt Cijferkes een kleine emotionele crash en begint hij op haar borst te huilen. Hij sméékt bijna of ze niet van gedacht wil veranderen. Het mocht niet baten. Na nog vééééél meer gepraat komt het gesprek vast te zitten. Er volgt veel geknuffel en getast. En seks. Ze vraagt zich af of hij dit wel wil. Ze wil hem niet meer kwetsen zegt ze. De goesting is te groot bij beiden en het gerampetamp volgt. Eenmaal voldaan komt er weer geknuffel en nog een beetje gepraat. De uren vliegen voorbij. Cijferkes vertrekt. Cijferkes doet een beetje gek: 160 waar je maar 70 mag rijden is niet echt snugger. Cijferkes stopt als hij bijna thuis is bij een goeie maat van hem. Cijferkes is er nog geen twee minuten binnen of hij krijgt al telefoon van Picasa. Terwijl ze zou moeten weten dat hij op die tijd nog niet thuis kan zijn. Zelfs al rijdt hij 160. Ze is poeslief, ze zegt dat ze hem mist. Dat ze hem niet mocht laten gaan hebben. Dat ze nu wél wil dat hij bij haar blijft slapen. Cijferkes heeft zoiets van "verdomme, meid, wat wil je nu feitelijk? weet je het zelf nog?!"

's Anderendaags idem dito. Overdag maakt weinig uit. Er volgt een kort gesprek op msn en ze stelt hem hyperimpulsief voor om bij hem langs te komen. Hij stemt toe en ze vertrekt onmiddelijk. Omhelzingen. Kussen. Gaan slapen. Weer seks. Rusten. Babbelen. En nogmaals seks. Achteraf bekeken was dit de laatste keer. En één van de twee beste keren trouwens. Weer babbelen. Weer issues. Botsen op elkaars mening. Slapen. Wakker worden. Opstaan. En Cijferkes staat op met een gevoel "wil ik het allemaal nog wel? wil ik nog verder met haar?". Nog meer botsingen. Woorden. Gezever. Issues. Kaka. Tegen de middag vertrekt ze.

Diezelfde avond leert hij stomweg zuiver toevallig iemand anders kennen op café.

Hij ziet haar (nee niet Picasa) nog verschillende keren in de loop van de voorbije week.

Vanavond kusten ze.

Hij gaat naar huis en begint het allemaal van zich af te schrijven.

Hij hoopt nu het hoofdstuk Picasa af te kunnen sluiten. 24h haar sms'jes negeren helpt hierbij, al ziet hij haar nogsteeds graag. Maar nieuwe kansen doen zich nu voor.

Jongens ik ben er zelf nog niet goed uit. En met dit nieuwe persoontje in mijn leven is er ook reeds een issue :-D maar die ga ik nog nie verklappen. Echt niet. Ik ben stikkapot. Teveel emoties en te weinig slaap. Slaapwel...

01:23 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (12) | Tags: seks, kussen, huilen, afscheid, kaka, gezever, issues, picasa |  Facebook |

30-10-08

Hemels

*zucht*

22h, ik ben nog maar net thuis, kleren uit, wassen, pyjama aan, tandjes poetsen, bed opmaken... Heee maar wácht eens even... Hmmmm.... Njammiiiiie, mijn lakens ruiken nog naar haar. Damn. Lekker. Zalig. Neen, het is niet de eerste keer dat ik het met haar meemaak, maar deze keer is het allemaal nog zoveel mooier. Er zijn nog geen woorden voor.
Gewoonweg hemels.

Een zeer kort postje, ik weet het. Maar krachtig genoeg vind ik. Je kan eventueel mijn eigen reacties op mijn vorig postje ook eens lezen. Ik kruip nu onder de lakens... *snuif* :-D

22:36 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (5) | Tags: liefde, seks, lekker, geur, lakens, hemels, picasa |  Facebook |

27-10-08

Awel hé...

Awel, ik zal u hier ne keer iets vertellen: Ik weet het allemaal nie meer. Vrouwen zonder issues zijn zeldzaam, ok, met dat feit kan ik gerust nog leven... Maar waarom moet het bij mij bij de laatste exemplaren toch altijd regelrecht mislopen? Waarom altijd gezever? Nu ging het allemaal zo mooi en zo snel -wat ik van Gepatenteerde Eeuwige Twijfelaar Bevertje a.k.a. De Onzekerheid Zelve helemáál al niet kon zeggen- dat ik vrees dat het deze keer allemaal wat té snel is gegaan. Neen, Cupido had geen pijl in onze harten geschoten. Hij had nl. geen pijlen meer op zak en had dan maar met zijn zatte botten (oja, Cupido zit al eens graag aan de Jägermeister) een flinke jerrycan naft op mij en Picasa* gekapt. En het geheel met zijn stekske van Swedish Match aangestoken en de boel in de fik gestoken. Hevige passie en vuur en liefde die oplaaide. En al bijna even vlug aan het uitdoven is nu. Of het ís misschien al zo ver intussen. Vrees ik. Ik weet het zelf niet meer.

 

*=Jajajaja, ik heb uiteindelijk een blogland-pseudoniem voor haar gevonden. And to the geeks: ja het heeft met die fotosoftware van Google iets te maken: we hebben nl. eens gezellig samen foto's zitten bewerken ooit. Interessant hé? Not!!!...

15-10-08

Nee

Nee, ik blog niet vanavond. Of althans niet op de gebruikelijke wijze. Ik schrijf gewoon neer wat er op dit eigenste moment uit mijn spreekwoordelijke pen vloeit. Ik ben schielijk weer eventjes veranderd in een spraakwaterval, maar dan via het toestenbord. Ik beloof plechtig om geen aanpassingen te doen bij het bereiken van het einde van de tekst. Ik raak de backspace-toets op m'n toetsenbord zelfs liefst niet aan. Ik moet gewoon eventjes iets kwijt. Er is weer crimineel veel gaande geweest de voorbije weken. De trouwste lezers hier die mij niet in het echt kennen of niet af en toe met mij babbelen op msn weten dus nog van niks. Ik ga het gewoon kort proberen samenvatten in enkele chaotische zinnetjes:

Bevertje? Fini, parti, nie gezien, pas vu en vooral passé. Gedaan. Schluss damit. Punt aan de lijn. Ik heb eventjes móéten van mijn hart een steen maken. En zelf een (nieuwe) keuze moeten maken omdat zij het nogsteeds niet kon. Ik heb er maanden mijn geduld, liefde, respect,... quasi ALLES heb ik in haar gestoken. Feedback? Nul komma nul, meneer. Dan moet het op een gegeven moment voor mij allemaal niet meer. Of ik nog vriendschap met haar wou? Nee meisje, er zijn slechts twee opties overgebleven. Keuze drie valt weg. Ze kon nogsteeds niet kiezen. Contact verbroken. Dat was mijn radicale keuze op die moment. Neen, geen vriendschap, dat kon niet meer vond ik en vind ik nogsteeds. Niet na de kussen en al de rest wat we samen meegemaakt hebben. Voilà, 't is eruit.

(Wat ik nu ga zeggen heeft mede dienst gedaan als trigger i.v.m. voorgaande, dat geef ik toe. Maar dan nog. Ik heb Bevertje kansen met hópen gegeven. Teveel. Trop.)

Concreet: iemand anders leren kennen. Een lont aan het kruidvat (met kleine K). Wat ze met mij doet... Nóg beter klikken doet het allemaal. Holderdebolder. Stapelgek. Elfenstof. Betovering alom. Verliefd is het juiste woord zelfs niet. Zwaar tekort aan superlatieven. In het prilste begin nog minder moed en zin om er aan te beginnen. Niet dat dit -achteraf bekeken- veel heeft uitgemaakt, lont aan mijn kruidvat zei ik u dus al. Ook hier zijn er al kussen gevallen. Goh, en nog véél meer dan dat, en het is allemaal al zo mooi en zo perfect geweest. En het zit allemaal zo goed, het is en blijft cliché maar het zit écht allemaal in een klein hoekje verscholen in het leven. Onverwacht, maar ten zeerste welkom. Absoluut. Echt wel. En dit soort prachtige dingen al zéker... Superlatieven zoek zei ik dus. Intussen heb ik haar al een week moeten missen (reizen naar de zon kunnen nl. geboekt zijn en niet meer te annuleren zijn enzo, weet u wel). Straks/vannacht ga ik haar oppikken op Zaventem. En ik blijf bij haar slapen. En niet op haar zetel - zoals die éne keer dat ik *ironische waaaw* bij Bevertje heb mogen blijven slapen. Enfin, soit, mij nu nog scheren en wassen en dan stilletjesaan in mijn auto springen en op't gemakje naar Brussels Airport bollen. En genieten. Zwaar genieten. Van de omhelzingen die er gaan gegeven worden. En van al het mooie dat nog voor ons ligt. De toekomst ligt vóór ons. Ik zie nu enkel nog het beeld van een kaarsrechte snelweg die tot aan de horizon en verder rijkt. En een prachtige zon die op onze huid schijnt. En wij in onze cabrio met de haren in de wind. En zijweggetjes en afritten waar wij het nodig achten, en nergens anders.

00:56 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

30-09-08

Not done

U vraagt wat er zo not done is? Het onderste uit de kan halen en het diepste uit je hart blootleggen en daarmee dus de rotste kantjes van datzelfde hart probéren laten zien d.m.v. een liedje in een dochtertaal van je moedertaal die iedereen -achteraf bekeken- dan tóch niet blijkt te verstaan, ook al heb je zó je best gedaan om er een extra woordenlijstje bij te flansen à la ah, dát zullen ze niet verstaan, en dit kan ook verwarrend wezen...
Hmpff, nietes dus.
Lichte frustratie.

26-09-08

Ek skyn

Het blijft één van mijn favorieten van deze meesterlijke jongens. En dit liedje is meer dan ooit toepasselijk nu...

Behoeft geen verdere commentaar.

 

te vinnig, te veel
ek sal al my beloftes breek
as jy my net 'n kans kan gee
wie sal vir my liefde maak
wie sal vir my liefde maak
as die somer so lekker is
hoekom voel ek so fucked

 

ek skyn
ek's skynheilig
onder die straatlig
onder die maanlig
sê vir my as die rewolusie verby is

 

geliefdes - ons weet
'n hond sal altyd na sy braaksel toe terugkeer
moenie so verbaas wees nie
gooi net 'n bietjie vet op die vuur
twis-siek en melankolies

 

(koortjie)

 

ek bly verveeld
en my bene is seer
ek staan voor jou deur
en my kop klop

genade - onbeskryflik groot
ek is die hel in
bibber en beef die boerebedrieër
die wêreld gaan jou haat, my seun
as jy die waarheid praat
gaan hulle jou wil doodmaak

 

(koortjie)

 

ek bly verveeld
en my bene is seer
ek staan voor jou deur
en my kop klop


WOORDELYSIE :

 

vinnig = snel

y = ij

gee = geven

ek = ik

ek's = ek is = ik ben

= zeg

vir = voor (lett.) - in deze context: sê vir my = 'zeg "tegen" (teën) mij'

ons = wij (of ook 'ons', maar hier dus 'wij')

bietjie = beetje

bly = blijf, blijven (hier, ofwel ook "blij")

boere = boeren

Boere = Boeren (volk)

seun = zoon (hier: "m'n jongen")

hulle= zij (mv.)

25-09-08

I'm expensive...

Ik heb -zonder het te vragen- (=dus spontaan gekregen, want de persoon die het mij gegeven heeft wil mij zeer zeker in haar bed krijgen...) vandaag een kopie gekregen van iets vertrouwelijks dat op één of andere printer is "blijven liggen"... Het bleek te gaan over de dienst waar ik misschien op korte termijn zou kunnen beginnen... Of nee, wacht, voor ik verdervertel, eerst 'n stukje voorgeschiedenis: ik ben "extern" in het bedrijf waar ik al drie jaar werk. Een outscource-mens. Of consultant zoals sommige andere mensen verkiezen het te noemen. Dus ik zit véél meer (quasi permanent) bij "de klant" als op mijn eigen bedrijf zelf, dus meer dan bij het bedrijf dat mijn centjes op mijn rekening stort. Of mijn dieseldruppeltjes op mijn tankkaart. (Over mijn firmawagen of andere voordelen ga ik zelfs niet beginnen.) Dus op die andere dienst, binnen het bedrijf dat "de klant" is, lag een offerte. Van "mijn" firma. Voor het leveren en plaatsen van drie machines. Zo van die levende machines zoals ik er één ben. En verdomme wat kosten wij veel. En dan te zeggen dat mijn baas (hier heb ik het over mijn échte baas dus, en niet die lul bij "de klant" die soms net iets teveel dénkt dat hij m'n baas is... of mijn eigenaar...) mij al een belofte had gemaakt i.v.m. opslag. Nu ik officieus aan de weet ben gekomen hoeveel ik werkelijk waard ben ga ik ervoor zorgen dat het toch DIKKE opslag zal worden. Jajaaa, ik weet wel, mijn firma moet ook RSZ betalen, en vele andere kosten, en hij moet er ook nog wat winst op halen. But still. Het enige wat nu telt is het gevoel dat ik over dit alles heb. Nu nog die fucking valling verder aftroefen...

23-09-08

Snipverkouden

Menne tikke in de bijbel der internet, google, het woordje snipverkouden.

Match nummer één:

Snipverkouden: “wordt verklaard doordat de vogel snip bij het voedselzoeken vaak een druppel aan zijn snavel heeft hangen”

Interessant... Notttt!!!! En dat ik prijs heb en aldus noodgedwongen door mijn mond moet ademen: nog minder! Maar ach ja, we zullen het wel overleven. Vooral nu dat het weer beter gaat tussen mij en Bevertje. Ja, wéér... *grijns*

19:25 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (11) | Tags: google, snot, verkouden, snipverkouden, bored, valling, bevertje |  Facebook |

17-09-08

Ik ben Odie

odie

22:03 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (8) | Tags: garfield, ik, mesthoop, odie, leegle drome droom |  Facebook |

16-09-08

Fucking mesthoop

Mensen die mijn huidige avatar (=foto) op msn al gezien hebben kunnen het beamen. Er staat een (vind ik toch...) mooie foto op van de tuin en het ouderlijke huis van weleer met de maan op de achtergrond... En heel discreet -aangezien het toen ik de foto nam donker was- op de voorgrond een mesthoop. Het is onduidelijk, het lelijkste op de foto staat wel op de voorgrond maar valt dus ook het minste op. Maar de foto heeft wel iets. En nu zeker. Alsof hij mij iets wil duidelijk maken. Ik heb namelijk een probleem met mijn eigen mesthoopje. Dat mesthoopje in mijn hoofdje. Er wordt teveel op gekakt de laatste tijd. Veel te veel zever dat erbij komt. Werk? Steekt mij iedere dag meer tegen. Het nieuwe vooruitzicht? Ik ben net iets te pessimistisch vanavond om daar naar te kunnen kijken. Liefde? Ook dat zit weer scheef. Het heeft weer lang geduurd. Juist ja. Morgen zie ik Bevertje en praten we misschien ongelofelijk veel uit. En nog eens IRL voor de verandering, i.p.v. fucking via skype of msn. Maar dan nog, misschien zei ik, het kan ook helemaal anders uitdraaien. Alsof we niet zonder elkaar kunnen, maar ook niet mét. Aaarghh. Mijn appartement? Ben ik kotsbeu. Ik wil verhuizen. Maar pál in het centrum van deze forenzenstad iets groters vinden zonder crimineel (ja da's mijn woordje van tegenwoordig... ik besef het wel hoor) veel meer te moeten betalen zie ik dan ook weer niet zitten. Iets kopen zei u? Ja tarara, en alleen afbetalen zeker, goede gij! En boterhammen met choco... Ik bedoel oud brood zonder beleg eten elke dag. En enkel kraantjeswater zuipen. Of zo. Of moet ik het soms met die lottopot die ik nooit gewonnen heb betalen? Thuiselijke situatie (ouderlijk (t)huis dan)? Even fraai... Twee jaar vechtscheiding en nul komma nul rechtvaardigheid. Moet ik echt blijven doorgaan? Of leest er toevallig iemand mee die dringend zijn land eens moet bemesten? Awel, ik em hier godvermiljaardenondedju nog goei mes' liggen, komt ze mor hoëlen! *

 

* (Ik heb hier godvermiljaardenondedju nog goeie mest liggen, komt ze maar halen!)

15-09-08

She Loves You

De She door een He vervangen zou al lang geen nieuws meer zijn. Vervang dus gerust de You eens door een Me en laat de she maar een she blijven. Er is onbeschrijflijk veel gebeurd in het voorbije weekend. Ik ga nog een beetje verder gaan genieten nu. Maar eerst werken en hopen dat ik straks een half dagje vrij krijg en weer bij Bevertje kan gaan vanmiddag...

06:13 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09-09-08

Let Her Go II

Gemakkelijker gezegd dan gedaan, dat is het altijd wel zeker? Ik moet haar maar niet zo verdomd graag zien... En -o boy, o boy- dan heb ik het nog niet gehad over De Complexe Complicaties (klinkt verbazend veel op een titel van een Sus & Wis boekske hé!) die er op de koop toe allemaal nog es gratis bijkomen. Dat het soms pijn kan doen tot daar aan toe. Daar kan ik mij nu wel al grotendeels tegen wapenen. En ik ben er best wel trots op (of toch een beetje - altijd even bescheiden hé) dat ik mij zo sterk kan houden. En ook dat mijn relativeringsvermogen hoge pieken haalt de laatste tijd. Very nice. Maar dat er verdorie zo massaal véél energie inkruipt en dat ik er zo crimineel moe van word hé.... AAarghhh... Dus: Slaapwel mensen!
(en geloof mij: slapenstijd om 21:27?  Dit is VROEG voor mij). Over de voorbereidingen die ik (thuis) 's avonds zou moeten treffen i.v.m. de (hopelijk!) nieuwe toekomstige job zal ik het dan ook maar niet hebben zeker? Al twee avonden niet veel meer dan nul komma nul gedaan. Need a big powernap right now. Over & out, nighty night.

07-09-08

Let Her Go

La musique adoucit les moeurs. Muziek verzacht de zeden. Godverdemme en 't is nog waar ook. En het doet nog zoveel meer met een mens. En wat hoorde ik daarstraks? Chris De Burgh met If You Really Love Her, Let Her Go...

And that's what I'm about to do... Moelijk, maar het móét...

Jullie hadden nog een Grote Update tegoed, en een soort van Drastisch Besluit ook. Die update is intussen niet meer de moeite om te vertellen (of toch voorlopig niet meer) en het Grote Besluit is er bij deze uitgekomen, I guess. Mercikes mister De Burgh. Thanks...

22:16 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (8) | Tags: bevertje |  Facebook |

SMS van de dag

"Jow, oe wast op de cityparade? goe zocht* zeker:) Pff,kutweer hé...wnr verhuizn we nr spanje jong?:D"

 

zocht = gaar als het om patatjes gaat... of poepeloerezat als het over iets anders gaat :D

17:37 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (2) | Tags: spanje, zat, sms, heimwee, kutweer |  Facebook |

04-09-08

Ikea-vooroordelen?

Nog een extra postje (ik bedoel dus dat dit het tweede op rij is vandaag) met een sprekende titel die hopelijk ook niet-vaste-klanten naar mijn blogje lokt, of juist wél vaste klanten - van Ikea dan ;o)

Heeft er iemand ervaring met matrassen van Ikea? Zijn die dan zoveel slechter (zoals kwade tongen en "de vooroordelen" klinken)? Ze hebben er bij deze Zweedse keten toch ook van 500€ 't stuk? Jajaaa, ik weet wel, ook prulletjes van 70€ die iets matrasachtigs moeten voorstellen, maar tóch... Ikea heeft mij zelfs inzicht gegeven in de wereld van de matrassen(-technologie). Waarmee ik wil zeggen dat ik niet eens wist dat er bij de keuze van het te kiezen type matras zelfs rekening gehouden wordt met zij-, rug-, of buikslapers?
En ook of u nu een hete prei of bok bent en gemakkelijk (te) warm krijgt 's nachts? Of juist omgekeerd? Dat er matrassen zijn die speciaal ontworpen zijn om het gewoel van de partner niet of minder gewaar te worden? Dat er zelfs páárdenhaar in bepaalde matrassen wordt gebruikt omdat het dan een bepaalde eigenschap (die mij nu net toevallig ontsnapt, sie!) wordt toegevoegd of verstevigd?

Ikea beschikt zelfs over een heuse Matrassengids, als het ware een aparte website (ikea.be/matrassengids)

Anyway, ik zou zeer graag op deze post (net zoals op de andere trouwens) veel reacties willen krijgen. En liefst mensen met goeie of slechte ervaringen of leuke anekdotes i.v.m. matrassen en meerbepaald Ikea-matrassen. Een kritische kijk of een gouden raad,... U noemt het. Het is allemaal welkom.

20:13 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (7) | Tags: vooroordelen, rug, ikea, matras, kwade tongen, zere rug |  Facebook |

De Helderheid

Dat is wat er uit De Onverschilligheid is voortgekomen. Helderheid, of noem het klaarheid, of iets wat lijkt op vensterruiten met dikke spinnewebben ervoor die na enkele jaren verwaarlozing uiteindelijk eens grondig schoongemaakt worden. (jakkie!) Weer door de mist kunnen kijken. Doodop al een ganse week en kapot gewerkt maar verdomme geen gedachten die door 't koppeke flitsen, of toch in véél mindere mate. Of tenminste niet meer zo hatelijk chaotisch. En vooral meer duidelijkheid. Helder inzicht in dingen. Zondagavond toen ik Onverschilligheid geschreven heb is er nl. vanalles gebeurd nog vóór ik kon posten wat ik toen aan het typen was. Het was geen wild skypegesprek met Bevertje, neen, totaal onverwacht was het een diepgaand gesprek via msn. Wij tweetjes zijn het begrip "diepgaand gesprek" veeleerder gewend via skype, gsm (béllen uiteraard, niet sms'en!) of gewoon bij mekaar op dezelfde zetel, of op een bankje in een rustig stadspark. Ofzo. Msn dient voor oppervlakkig te doen tegen elkaar. Koetjes en kalfjes heet dat dan. Of ik-ben-even-met-iets-bezig-en-ik-skype-je-straks-wel-hoor -toestanden. (we wonen allebei alleen en moeten dus ons eigen huishouden helemaal alleen runnen, nvdr Knipogen) Behalve die keer dan. Het doet er eigelijk niet meer zo zeer toe wat er toen allemaal gezegd is geweest want 'k zou er uren over kunnen schrijven. Of in extremis gewoon het msn-gesprek hier publiceren. (En onze echte namen door Cijferkes en Bevertje vervangen eerst natuurlijk!) Maar dat maakt niks meer uit. Enkel en alleen al omdat uiteindelijk het eindresultaat telt, vind ik. De Helderheid in't koppeke dus. En dat ik een drastisch besluit heb genomen. Dat heeft er ook héél veel mee te maken. Een drastisch besluit waar zij nog geen weet van heeft, nee. Het perfecte moment daarvoor heb ik al uitgekozen.
Mede-oorzaak van De Helderheid is ook een mooi vooruitzicht op het werk dat ik sinds gisteravond heb. En dit komt eerlijk gezegd ook geen minuut te laat. Want ik begon (een beetje laat, maar nog net niet té laat) de laatste weken (of is het al maanden?) uiteindelijk te beseffen dat ik meer aankan, waard ben en kan krijgen. En verdienen. As in maandelijks gestort zien op mijn rekening.
Nu enkel nog de vermoeidheid aanpakken en de pijnlijke rug. Rotmatras buitengooien en vervangen. Daarna badkamer schilderen en nog enkele pietlulligheden ten huize Cijferkes. En dan zijn alle grote en middelgrote uitdagingen weer voor eventjes uit de baan Onschuldig

31-08-08

Onverschilligheid

Dit is een gevoel dat ik niet gewoon ben. Of dan toch tenminste niet als ik iemand liefheb. Ik zie haar veel te graag. Misschien is ze het allemaal niet waard. Misschien, misschien niet, misschien wel, misschien niet, of toch wel... Mijn verstand en mijn hart lagen (o.a. over het "mij waard zijn of niet"-vraagstuk) constant in de knoop met mekaar. In oorlog met mekaar zelfs. Nu is het eerder Guerra Fría. En niet alleen tussen mijn hart en mijn verstand. Ook in beperkte mate een beetje tussen mij en Bevertje zelf. Het aantrekken-en-dan-weer-afstoten is iets wat zich niet echt meer afspeelt. Gelukkig maar. Ik voel mij anders wel opzij geschoven. Heeft ze mij opgegeven? Waarom wil ze het dan niet toegeven? (want oja, ik vroeg het haar gisteren vlakaf!). Wat is het probleem om komende woensdag (dan heeft ze vroeg gedaan met werken en ikzelf heb soepele uren en massa's overuren, nvdr) eens af te spreken? Ze heeft nog niks gepland maar ze "weet het niet" of we dan eventueel iets kunnen gaan drinken of eten, om eens bij te praten. Ze legt er de nadruk op dat ze wel wil, maar ze wil absoluut weten waaróver we moeten praten. Ik heb dan zoiets van "jah, dan kunnen we het evengoed nu via msn of skype bespreken". Maar dat wil ik niet, want er is altijd wel iets van afleiding. Haar tv staat op of ze babbelt met nog andere mensen op msn. Ok, op zich niks mis mee. Het zijn dingen die ze (in een andere context dan wel) ooit zelf al heeft toegegeven: ze is en blijft een eeuwige twijfelaar. Maar ik heb nood aan duidelijkheid. Om te weten waar ik sta. En dat zijn zo van die dingen die ik in haar gezicht wil zeggen. En niet via fucking msn of telefonisch of via skype of in een sms of per postduif. Ok, dit even tot daar aan toe. We zien wel. Spreken we niet af? Blijft ze de tijd rekken? Goh, dan gaat de impulsieve Cijferkes op de proppen komen. Geen probleem, verrassingsaanval heet dat dan. Dan ga ik gewoon langs bij haar, al moet ik ze aan haar deur staan opwachten als ze van haar werk komt. Het kan mij niet bommen, ik heb recht om te weten waar ik sta. En ik ga niet met mijn voeten laten spelen. Oja, dat dóét ze trouwens niet. Of dat zegt ze tenminste. Ik kan het mij best voorstellen dat dit niet haar bedoeling is, maar het begint meer en meer zo over te komen bij mij. Goh, weet je, ergens is die onverschilligheid wel goed voor. Ik zit momenteel met geen hartzeer meer. Enkel mijn geduld wordt nog op de proef gesteld. Het is alsof ik nu 1000x sterker tegenover een afwijzing sta. Alsof de onzekerheid op de één of andere manier is geëvolueerd naar een beschermend schild. Ik wéét dat ze bang is voor de toekomst verdomme! Maar ik wil haar de wereld geven! Kan ik er soms aan doen dat ze al andere beloftes mogen aanhoren heeft van rotzakken die het niet met haar meenden? Mijn geduld begint op zijn einde te lopen eerlijk gezegd. Ik weet dat 100% van de reacties die ik hier in blogland heb gekregen goed bedoeld waren. En 95% van de reacties komen allemaal op hetzelfde neer: Ik moet meer geduld hebben en haar genoeg tijd geven. Sorry, hoe goed jullie het ook bedoelen, ik pik dit niet meer. Ik ben eigelijk een enorm geduldig iemand, al zeg ik hetzelf. Maar ze heeft héél veel geduld van mij gekregen. Ik ben het intussen wel beu. En uiteraard verwijt ik jullie totaal niks, integendeel, want ik heb sowieso niet alles verteld. En zij heeft haar eigen versie van de feiten ook uiteraard. Misschien ga ik ergens (grondig?) in de fout en besef ik het niet eens. Dit is misschien doemdenken en uiteindelijk alle schuld op mij proberen nemen, maar ik zeg alleen maar: het zou toch kunnen? Dus zoals ik al zei: die onverschilligheid doet mij ergens wel een beetje goed. Ik ga nog een beetje van het weer genieten. En van de thuiskomst (na twee weken zee) van ons moeder en mijn broerie en zussie straks. Honderd keer beter dan binnen zitten treuren of met een bang hart zitten wachten in elk geval.

Fuck, dit was het einde van het postje dat nog niet gepost stond. Intussen is er een Grote Update. En tijd tekort om alles neer te schrijven ook.

17:50 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (7) | Tags: liefde, bevertje, stapelgek verliefd |  Facebook |

27-08-08

Even de nerd uithangen? Nee hoor...

Tja, het heeft wel iets van een nerd moet ik toegeven, zo komen opscheppen met mijn downloadsnelheden. Wie er interesse in heeft moet zelf maar eens gaan loeren op dslreports.com en de test zelf eens uitvoeren. Ik wil hiermee alleen maar madam toren-aan-'t-noordstation-van-Brussel eens efkes tonen wat voor een prachtige waarden ik krijg en bij Belgabrol nooit ofte nimmer kreeg [zelfs niet hun theoretische (lees: beloofde) waarden kunnen hier niet aan tippen...] meer niet. En dat allemaal voor veel minder zuurverdiende centjes per maand. Voor ZO iets moet een mens overlopen! ;-)

00:46 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (6) | Tags: peggy, scarlet, belgabrol, sneeuwkoningin |  Facebook |

25-08-08

Blogaanval?

Nee, niet echt, geen blogaanval. Wel eerder uitzondering dan regel de laatste tijd. Dit is mijn derde postje in 24 uur en zelfs mijn tweede binnen de veertig minuten. *ironische waaaw*

Goed! Even ter zake komen! Je weet het reeds, of je weet het nog niet: Ik ben al van  ergens in juni overgestapt van Belgabrol naar Scarlet. Redenen? Minder gezeik, meer snelheid en grotere maandelijkse downloadlimiet...
...en last but not least!
De prijs!!!

Voor degenen die mij al een eeuwigheid willen contacteren per mail, voor degenen die dit vroeger konden maar nu niet meer, en voor degenen die ik al maanden geleden beloofd heb om het eeeeeindelijk eens technisch in orde te zetten: bij deze, mijn nieuw mailadres!

cijferkes apiestaartie scarlet punt be

Scarlet, en dus niet Skynet!!! Zuiver uit principe zou ik skynetblogs ook moeten laten voor wat het is... Maar di's 'n ander tydjie se storie om het zo mooi in het (Zuid-)Afrikaans te zeggen. Ik zal het later wel eens over de bende overlopers (zoals daar zijn: Sterrenkens, Nina, Peggy, et cetera, enzovoorts, enzoverder) hebben. Woehahahah!

Vanaf morgenvroeg (het systeem vereist nl. een nachtelijke synchronisatie op één of andere server) ben ik dan bereikbaar op dit spiksplinternieuwe adres! Wat zoveel wil zeggen als laat de fanmails maar toekomen! :-)

23:46 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (6) | Tags: e-mail, scarlet, blogmicrobe, belgabrol, overlopers, blogaanval |  Facebook |

Tell me why I don't like mondays...

...en vooral als je tien dagen "thuis" gezeten hebt, waarvan driekwart sowieso toch al om zeep was. (lees: de "crisis" maandagavond met Bevertje en alle dagen die erop volgden). En dat je tot het besef komt op zondagavond dat het oorspronkelijke plan eigelijk was dat je tijdens die tien rotdagen eens grondig ging nadenken over je carrière. Of wat op een loopbaan moet lijken. Of zóú moeten lijken. Of wat er een was. Of nog moet worden. Of zoiets...

De emotionele chaos op relationeel vlak en de verwerking ervan (met als hoogtepunt alles eens neer te pennen gisteren) leek prima mee te helpen om een slapeloze zondagavond in te zetten. Alsof het nog niet erg genoeg was dat ik mij de voorbije dagen teveel had "uitgeslapen" (lees: véél te lang geslapen) en er telkens crimineel te laat was ingekropen...

Opstaan lukte deze morgen nog net wel. Op het werk geraken zonder te laat te komen ook. Maar in welke toestand... Zombie. Koffie. Nog koffie. Naar de wc gaan om je gezicht voor de 17de keer te verfrissen aan de lavabo. Nog een koffie. Verderpruttelen. Ik-doe-dit-werk-niet-graag-meer -gedachten door je kop laten razen. Ik-mis-haar-zo-verdomd-veel -gedachten ook. En vooral véél zageventen aan de telefoon krijgen. Alsof ze het wéten en het er om dóén om je te pesten!...

Dus ja, al bij al hebben mijn blogprestaties van gisteren mij in zekere zin geholpen. Maar dan ook weer niet. De vele reacties waren en zijn zeer welkom, en het begrip des te meer. Er zit écht wel interessant leesvoer tussen ook. Veel stuff om te analyseren, om op mijn gemakske nog eens goed over na te denken. En op elke vraag waarop ik een antwoord krijg (of het nu door mijzelf, mijn moeder, mijn beste vriendin/maat of een medeblogger of reactieplaatser is) komen er twee nieuwe vragen in de plaats. Over chaos gesproken. Dju toch... Ach ja, nog vier werkdagen en de week is weer om. Ironische juij...

24-08-08

Het Pijltjesdiagram

Op verzoek van een toffe jongedame collega-blogster die ik niet nader bij naam ga noemen... :

Het pijltjesdiagram! Dit om enige duidelijkheid in mijn chaotische liefdesleven te proberen brengen:

Het Begin, 26 mei 2008:
Bevertje leert Cijferkes kennen. Voor Cijferkes totaal onverwacht en zelfs een heel klein beetje ongewenst. (Met de waajven niks as last!) Maar hij is die dag in een vrij goeie bui. Na de spreekwoordelijke veel vijven en zessen wisselen ze hun msn met elkaar uit en zien wel wat er van komt.

 

--> (= een PIJLTJE!!! Lachen)

 

Een goeie week later is er al heel wat afgebabbeld, Cijferkes lijkt het gebruik van msn weer te herwaarderen. Hij kruipt wel nogsteeds steevast in status Offline Weergeven en komt er zelden uit. But then again, Bevertje heeft toch nooit anders geweten, en de gesprekken beginnen er alleen maar vlotter op te worden en breiden zich zelfs uit naar het medium Skype.

Fuck de pijltjes!

Het geskype wordt door beide deelnemers als zeer aangenaam ervaren (gratis bellen is toch nét ietsje persoonlijker dan te chatten, niet? men hoort een stem en andere geluidjes en intonaties die anders helemaal afwezig zijn... enkel de mimiek en aanrakingen ontbreken nog) en evolueert op korte tijd tot 2 à 3 uur babbelen per avond in een werkweek. Intussen komt Cijferkes al eens langs bij Bevertje, dit vooral in de weekends. Cijferkes begint intussen kriebeltjes te voelen maar probeert die zelfs nog voor zichzelf te verbergen. Laat staan dat hij het tegen iemand anders of tegen Bevertje zou zeggen. En dan komt er een magische zondagavond met een al even magische skypesessie. Bevertje noemt Cijferkes letterlijk een potentiële partner. Cijferkes schrikt en moet er eventjes van slikken. Hij bevestigd echter wel gelijk dat dit wederzijdse gedachten zijn. Ik heb altijd al een probleem gehad met dit soort zaken om de chronologische volgorde van alle elementen deftig te kunnen onthouden. Vandaar ook het achterwege laten van een tweede pijltje en eventueel nog meer pijltjes. Sorry Tritsiebitsie! Knipogen
Het komt er hem op neer dat alles traagjes verloopt, en dat hebben we allebei wel graag. Stap voor stap. Niks forceren. En het beviel ons allebei enorm zo in slow motion. Op een gegeven moment zegt Cijfertjes vlakaf in haar gezicht dat hij stapelgek verliefd is op haar. Nog enkele weken later maken ze samen spaghetti in haar keuken. Ze kust hem. Hij is nu volledig "verkocht". Een beetje naïef misschien? Ach, dat maakt niet echt uit. Hij is nu eenmaal een echte gevoelsmens. De spaghettisaus was heerlijk en heeft nét niet de kans gehad om aan te branden... Aan het kussen lijkt echter geen eind te komen. Af en toe eens roeren in de saus en dan weer samen muilen. En mekaar vooral niet loslaten en veel knuffelen. En naast dat gemuil en binnengedraai en consoorten ook gewoon lieve, zachte, kleine en o zo tedere kusjes. Het leek allemaal zo perfect. Bínnen de eerste tien minuten na de eerste kus lijkt de spaghettisaus klaar te zijn. Op wat sudderen en roeren na dan. Er wordt intussen ook de vraag gesteld "Zijn wij nu een koppel?"... Cijferkes is verheugd op haar vraag maar kan het hem toch niet laten om er nuchter op te antwoorden: "Wat mij betreft zeg ik volmondig ja! Ik ben stapelzot verliefd op je! Maar dan moet je het ook willen natuurlijk."
Zij: "euhm... misschien dat we er dan beter nog wat mee wachten...". Cijferkes annex mister VeelTeBraaf antwoordt dat het goed is, meiske. We hebben tijd met hopen. Achteraf beklaagd hij zich dit en zit hij met de vraag "waarom moest ze mij dan kussen?" of "kon ik niet 'natúúrlijk zijn wij een koppel zotteke!!' geantwoord hebben?" Het gezoen houdt niet op bij deze éne dag. Van in Cijferkes z'n zetel op zijn appartementje tot de Pizza Hut de andere kant van de provincie in de (t.o.v. de woonst van Bevertje) dichtstbijzijnde stad die naam waardig. Het gezoen houdt het enkele weken vol. Intussentijd komen bij Cijferkes de woorden "ik moet u iets zeggen" en "ik zie u echt doodgraag" over zijn lippen. Waarop zij antwoordt dat ze dit al wist. Ze kon het uit zijn knuffels afleiden. En uit de manier waarop hij met haar omgaat in het algemeen. Einde citaat. Zalig om te horen an sich maar het mooie deel wordt hier afgesloten. Ofwel ben ik nu eventjes te pessimistisch, dat zou ook kunnen...

Ik hou van vooruitgang. Stilstaan moet af en toe eens kunnen. Maar achteruitgang, daar heb ik meestal een grondige hekel aan. En dat is nu juist het probleem. Zoals ik dus al zei: het gezoen houdt het een drietal weken vol. De laatste week trok ze haar soms eens weg toen mijn lippen weer eens hun weg naar de hare vonden. Op korte tijd begon dit erger en erger te worden en zijn we eens na een leuke dag samen en verschillende kuspogingen op een terrasje terecht gekomen waar we helemaal alleen waren, en rustig konden praten. Waar ik enige duidelijkheid vroeg. En kreeg. Haar ex... Om een lang verhaal kort te maken komt het er zich op neer dat ze er met haar verstánd een punt achter gezet heeft (zodat meneer niet meer met haar voeten kon blijven spelen en haar blijven gebruiken (je weet wel hoe) tot bijna een half jaar nadat hij haar gedumpt had). Maar haar hart daarentegen... "Ik zie hem nog graag, Cijferkes. Ik denk dat ik voor altijd een beetje van hem ga blijven houden..."
De traantjes vloeiden. En Cijferkes heeft ze weggekust. Dat mocht wel nog. Maar we hebben toen ongeveer afgesproken dat ze mij op de mond niet meer moest kussen als het niet met háár volle goesting was. En ik zou mij ook inhouden. Uit respect voor haar. Maar ik zag ze toen al zo verdomd graag! Dus het was niet gemakkelijk. Ik heb het zwaar onderschat. De volgende date was slechts een week later, en ik kon het mij niet laten om haar weer te kussen. Het gemis van haar fluweelzachte lipjes was te groot geweest. Het "probleem" is dat ze haar weer láten kussen heeft en dat er zelfs sprake van actieve medewerking was. Het was weereens zo mooi allemaal...

Ik meen alles te kunnen samenvatten onder "afstoten en dan weer aantrekken", want het gaat hier niet enkel om die zoenen, er zijn nog enkele zaken die mij in die richting doen kijken.

Maandagavond en vooral dinsdagochtend waren hierin de absolute dieptepunten. En die knagen nu nogsteeds zo erg aan mij dat ik het er amper kan over hebben, maar die schrijf ik ten gepasten tijde ook wel eens hier op mijn blogstekje. Maar ik vind dat dit allemaal al bij al toch een ietwat geslaagd alternatief voor het pijltjesdiagram is geworden en hopelijk kunnen mijn trouwste lezers mij nu ietsje beter "volgen" als ik er weer eens op de meest chaotische wijze begin over te schrijven!

20-08-08

Kaas

Ik ga mijn kaas voor de verandering weer eens op een ander halen. En het heeft dan nog niks met haar kaas-postjes te maken. Neen, wel met die voorlaatste post van ons zot geval. Het vuurtje. En de vlammetjes. Oja en onrechtstreeks ook al dat oehoe-gedoe. En natúúrlijk ook de mannekes en de vrouwkes...

Ik citeer even mezelf (=mijn reactie op LS haar postje):

Ik heb er nog een beetje extra zitten over nadenken, en eigelijk hé, zo’n echt kampvuur of zo’n vuur à la oermensch in den bosch bij de beeschten hééft nog iets, en de sfeer die er rond hangt, etc… is zaaaalig. En misschien hebben we dat allemaal ietsje meer/opnieuw nodig. Terug naar de oorsprong, op alle vlakken. Voor we ín het vuur terecht komen en ons lelijk verbranden…
Kortom, ik denk da ge er wel eens op kunt zijn. En dat ik dringend mijn vuurke eens moet aanwakkeren en er eens diep zal moeten in turen.
Ofwel mij gewoon terugtrekken in mijn hol.

Het stomme is dat ik mij een beetje teruggetrokken heb... of  had. En dat we nu weer communiceren. Oja, misschien niet onbelangrijk om dit ook even met jullie te delen: Eergisteravond en gistermorgend heb ik nl. met Bevertje zware crisis gehad. Zo goed als een emotionele crash. Ik ben er blijven slapen maar ik heb het mij tot hiertoe alleen maar beklaagd en op mijzelf zitten vloeken. En wat is het stomme hier nu aan? Nee, niet dat ik mij teruggetrokken had in mijn hol. Maar het stomme is dat ik op haar smeekbedes ben ingegaan. Dat ze absoluut met mij weer wou praten, skypen, babbelen op msn... Alles. En na veel aandringen heb ik toegegeven. Terwijl ik echt wel in de vlammetjes wil kijken nu. Nee, ik wíl niet. Maar ik heb het nodig, ik voel dat ik het nodig heb gewoon. Soms ben ik echt ten einde raad en vraag ik mij af waarom dit allemaal begonnen is. Of waarom ze niet wil meevechten ("samen komen we er toch hé meid?"). Of waarom ik per sé zo hopeloos verliefd moest worden. Happy single... Zou het dan toch...?

15-08-08

Dju toch...

Misverstanden. Shit happens. Soms enorm vervelend, het kan zelfs tot beschamende situaties leiden (of moet ik lijden zeggen?). Het kan ook grappig zijn, soms hilariteit alom. En soms heb

 

En zo ver was ik geraakt. Al meer dan een uur. Mijn eerste schrijfsel dat je hier te zien kan krijgen in meer dan veertig dagen tijd. Wat zeg ik? Al meer dan een uur? Mínstens anderhalf uur. U vraagt zich af hoe ik er zo lang kan over doen? Túúrlijk was ik met 1001 andere zaken bezig. Zowel op pc als aan de telefoon als liggen zappen en mijn koelkast pluimen en genieten van het vrijdaggevoel op donderdagavond en het yessss-ik-heb-tien-dagen-verlof -gevoel. Het anderhalf uur niks meer schrijven spreekt ook boekdelen over mijn inspiratie, verstrooidheid, et cetera enzovoorts enzoverder. Voor degenen die het nog niet doorhadden of mij dood waanden: Het bloggen gaat mij niet meer zo goed af de laatste tijd. Hier wou ik het toch sowieso over hebben. En ja, ook dat van die misverstanden hierboven heeft er mee te maken. Het is allemaal hier mee begonnen. En met mijn reactie die er bijstaat. En blijkbaar -achteraf (dus vannacht) bekeken- ook nog twee andere reacties op LS haar postje én op mijn reactie. Reacties op een reactie zeg maar. Zowel Breeg als Peggy zitten (of zaten) in dezelfde richting te denken. Er is niks gaande tussen LS en mij. Jawel, er is iets moois tussen ons: vriendschap. We weten meestal over de grote lijnen wel wat we aan elkaar hebben. Maar meer zal er nooit zijn tussen ons. En dat hoeft ook niet. Ik ben stapelgek verliefd, maar niet op mijn maatje Lentesneeuw. Want ik herhaal, het is mijn maatje wel. En ik heb haar verdomd gemist toen ze in Frankrijk zat. En haar lieve lach en troostende woorden -en haar moodswings soms- en haar enorm wijze, rationele, motiverende en analytische talenten en raad als het over het vrouwvolk gaat.

Maar nee Pegsken en Breeg, jullie zaten er naast. Wat ik zo vies vond (en nogsteeds vínd eigelijk ook) is dat Lentesneeuw iets zeer herkenbaars doormaakt. Pending. Verdomme ik weet maar al te goed wat ze met pending bedoelt. Maar hoe zeer we ook soulmates zijn, we zijn niet hetzelfde. Ok, we hebben misschien wel veel overeenkomsten, en dat waarderen we bij elkaar wel. Maar allicht ook evenveel zaken waarin we verschillen. Of toch in elk geval véél zaken. En da's mooi, dat maakt de wereld net ietsje kleurrijker. Maar waar wil ik nu eigelijk naartoe? (met al dat rond-de-pot-gedraai hier). Dat bij mij die pending zoveel betekent als "ik kan het er nu niet over hebben". Want ik zie het vrouwtje dat ik 26 mei ll. leren kennen heb crimineel graag. En het lukt mij niet om er over te schrijven. Ik zou het misschien wel willen, maar het gaat gewoon niet. Vraag mij niet waarom, ik weet het zelf maar half. (En voor alle duidelijkheid: ik ken LS al langer dan in mei. Meerbepaald ongeveer een jaar IRL en ietsje langer daarbuiten.)

Over iets anders schrijven zei u? Goh, ik heb al zo'n inspiratiemomenten gehad. Ik zou soms -al zeg ik het zelf- zálige stukjes kunnen geschreven hebben. Maar als ik naar mijn werk rij of aan het joggen of koken of slapen ben of ergens manusje-van-alles aan het spelen ben heb ik meestal geen pc bij de hand. Ik zou het met een dictafoon kunnen klaren ja. Maar dat doe ik niet. En terloops, het heeft ook met nog iets anders te maken. Het ligt een beetje voor de hand. Ik ga ze hier in Blogland vanaf nu Bevertje (don't ask!) noemen. Het begon allemaal op een doodgewone werkdag. Een maandagavond. Maandag 26 mei 2008...

** ...wordt vervolgd... **

30-06-08

Een beetje "zeuren"

Nee en dan niet zeuren zoals het in De Dikke staat, maar dan eerder op zijn Vlaamsch, noem het voor mijn part bedriegen, liegen... Een beetje de gek houden met. Met wie of wat? Met mijn lezers, jullie. In welke zin? Gewoon, omdat ik er zin in heb: antwoorden op de reacties die ik op m'n vorige schrijfsel kreeg. En dit in de vorm van een nieuw gekriebel. Dus ik zeur eigelijk. Ik schrijf niet echt iets. Ik ben al enkele lijntjes aan het vol schrijven met ronddepotdraaitoestanden. Kwestie van weer een nieuwe stijl uit te vinden na de zet-u-eens-samen-in-de-zetel-met-een-bende-bugeltjes -stijl en de wist-je-dat? -stijl. Er is ook een heel klein beetje een achterliggende reden. Electrazeepbel en Belgabrol proberen nl. Cijferkes te bedriegen. En hij laat niet met zich sollen. De markt ligt open, providers genoeg. De ene is al buiten gevlogen bij mij, de andere volgt nog. En ach, waarom draai ik hier eigelijk nog meer rond de pot? De echte reden was in feite eerder iets helemaal anders. Niet dat ik bedrogen ben of bedrogen heb. Neen, maar ik heb wel een beetje met teleurstellingen te maken. Ik ben teleurgesteld geweest gisteren door haar, en als ik haar dat met zoveel woorden duidelijk maakte bleek volgens haar dat ik haar afgelopen vrijdag ook teleurgesteld had. En ik wíst het helemaal niet... Genuine! I mean, ik aanbíd haar bijna, dus zou ik het dan ooit bedoelen om haar teleur te stellen? Nee toch?! Al bij al hebben we (= ik en het überprachtige superengeltje) het wel grotendeels kunnen uitpraten, maar dit lag toch nog een beetje op mijn alcoholverwerkings... euh lever. En de nood om weer meer te komen bloggen is er nu ook weer een beetje meer om eerlijk te zijn. Gewoon om alles kwijt te kunnen. (Zoals de nu nog overblijvende frustratie van "waarom zégt ze het mij dan vrijdag niet direct als ik haar dan toch teleurstel? of waarom bélt ze mij dan niet als ze gedaan heeft met werken? of moet ik thuis zitten wachten zoals een schoothondje en niet bij mijn maten eens langsgaan...") En ach ja, ook een beetje bij gebrek aan een beste vriendin die morgen pas terugkomt uit haar lange verlof.

Maar goed. Reacties op reacties van lezers dussss... @ :

  • Saartje (a.k.a. Sara van Présence) :  Goh, dat van die Titanic was misschien wel met véél opzet. Gewoon als trigger om de tranen eens in gang te krijgen. Om mij eens goed uit te huilen ofzo... En als dat niet zo was: inderdaad, stom stom stom van mij :-)
    Die grote Up? Die komt wel. Ik geloof er alvast in. Als dat geen mooi begin is!
  • Chaoot : Écht? Vertel mij eens wat er zo schattig aan is? Ik moet nl. dezer dagen mijn schattigheid beginnen uitspelen, weet je wel... *grijns*
  • Sterrekes : Ha 't zal wel zijn! Al moest ik die dubbel gewapende betonnen muur met een fucking tandenstoker afbreken! Mercikes! Ik waardeer het zo neig! Ook mercikes voor de msn- en sms-steun enzo! You DO make a difference in my life :-)
  • Trits : Huh? Ekspleen? Ik ben er nog altijd niet uit wat je hiermee zou bedoelen? En ik moet eerlijk bekennen... Ik en Sterrekes hebben zelfs híérover zitten gissen wat je ermee zou kunnen bedoelen. Zij had twee geniale denkrichtingen (die totaal niet op elkaar leken). Ikke nul. Maar ik heb wel twéé redenen om haar veronderstellingen geniaal te vinden hé ;-) Dus niet alleen omdat ze mijn maatje is.
  • Pegsken : Merciiiiiiii voor de moed die je mij geeft! Alle beetjes helpen, écht waar! Content voor mij? Waarom? Ik heb zoiets van "wacht daar nog efkes mee, áls er al iets van komt..." Of versta ik het verkeerd?

25-06-08

Ik haat die ups & downs!

Al zijn de ups nog zo zalig... 100% tot hun recht komen doen ze tóch niet meer. Zuiver omdat die downs in het achterhoofd altijd wel wat blijven hangen. Nog liever één grote down. Mijn leven was ietwat aan het stabiliseren. En toen moest ze in mijn leven binnenwandelen. Met alle gevolgen vandien. Bibi is dus verliefd en dan is't weer allemaal om zeep. Zelfs de warmste zonnestraal heeft geen prozac-effect meer. Life's not fair. Eerlijkheid zoek. Melancholische vioolmuziek (want Titanic speelt op tv) op de achtergrond maakt het er ook niet beter op. Waaaaarom moeten sommige PRACHTvrouwen (en zelfs prachtig op 101 vlakken), súperschattige en lieve vrouwen, vrouwen-zonder-echte-cliché-issues (dat heet dan : rariteiten!) emotioneel kapót gemaakt worden door "venten" (lees: eikels, profiteurs,...) die het totáál -in de verste vérte zelfs nog niet- verdienen om die vrouwen nog maar met een plúím aan te raken? Of waarom kon ik haar niet ontmoeten toen ze nog zo puur en naïef was (en ik ook allicht, maar dat maakt hier niet of minder uit)? Ik zou ze sowieso met alle respect behandelen en overgieten van liefde. Waarom zijn haar knuffels zo aanhankelijk en de laatste knuffel van die twee zalige avonden nóg aanhankelijker? Die twee specifieke knuffels die een vertaling in lichaamstaal waren van de boodschap: "blijf bij mij vanavond en verlaat mij nooit"... Waarom toch? Zeg mij waarom? Ik wou nog iets zeggen maar kan het mij niet meer herinneren wegens emotionele crash op komst... Ik ga Titanic laten verder zinken en in mijn nest kruipen. Ach ja, om wakker te liggen allicht, but who cares...

19-06-08

Autobiografische dominosteentjes

 

Er is iets in haar haren,

't Is moeilijk te verklaren,

het lijkt wel maneschijn,

't moet realiteit zijn...

 

 

Als je een beetje verder denkt dan je neus lang is versta je wel waarom sommige zaken cursief staan, er zijn nl. slechts twee redenen... ;-)

20:51 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

08-06-08

Seksuele voorlichting

'k Ging overlaatst eens terug naar 't kleuterscholeke waar da'k mijn universitair diploma heb gehaald.
Die kindjes kregen daar al reeds seksuele voorlichting!
Ik had toen nie eens een achterlicht op menne vélo, wa zoue kik dan vóórlichting hebben gehad?

11:22 Gepost door Cijferkes | Permalink | Commentaren (6) | Tags: urbanuscitaat van de dag, humor, seks |  Facebook |